น้องๆของเรา ที่เลี้ยงไว้ในบ้าน

เปิดประตูหน้าต่างเรือนไทยให้สายลมพัดโชยเข้ามา ลดความระอุอบอ้าวในเรือน

ปูลาดเสื่อสาด เตรียมหมอนอิง น้ำใบบัวบก น้ำกระเจี๊ยบ น้ำตะไคร้เย็นเฉียบ หรือใครชอบของจีนก็มีเก๊กฮวยไว้ให้แก้ร้อนใน เปลี่ยนมาคุยเรื่องเบาๆ กันบ้าง

เรื่องน้องหมา น้องแมว น้องนก หรือน้องปลา



พวกคุณๆชอบสัตว์เลี้ยงไหมคะ ทั้งที่เราตั้งใจเลี้ยง ไปซื้อมา หรือขอของคนอื่นมา

กับพวกที่มาเองในบ้าน ไม่ต้องเช่าไม่ต้องซื้อ เขาก็มาประดับบ้านให้ดูมาหลายปี บางอย่างไล่ก็ไม่ไป ตกลงต้องยอมอยู่ร่วมกันโดยสันติ



ดิฉันเป็นคนรักหมา ตั้งแต่เด็ก มีหมาอยู่ในบ้านครั้งละหลายๆตัวไม่เคยขาด

ทุกวันนี้ ที่บ้านมี...บอกแล้วอย่าตกใจ ร็อทไวเลอร์ 3 พูเดิ้ล 4 กับหมาไทยพันทางที่มาเองอีก 2

ประเภทหลังนี้เอาไว้นอกรั้วหลังบ้าน ส่วน 7 ตัวแรกอยู่ในบริเวณบ้าน ไม่ให้เข้ามาในบ้าน เพราะเข้ามาตัวหนึ่งอีก 6 ตัวเข้ามาหมด เบียดเจ้าของบ้านกระเด็นไป
13 พ.ค. 2549 11:06
128 ความเห็น
23551 อ่าน


ความคิดเห็นที่ 2 โดย เทาชมพู

เลี้ยงหมามาหลายชนิดแล้ว ไม่เคยรักเท่าร็อทไวเลอร์ ทั้งที่มีข่าวลงหนังสือพิมพ์บ่อยๆว่ามันดุ กัดเด็กตายมาแล้ว



ไปซื้อมาจากฟาร์มแถวสามพราน คอกนี้เขาว่าเป็นร็อทไวเลอร์เยอรมัน ตัวโตมากค่ะ แม่มันที่เจ้าของจูงออกมาให้ดู ตัวเบ้อเร่อ หนักไม่ต่ำกว่า 60 ก.ก.

ก็เลยซื้อลูกตัวที่โตที่สุดในรุ่นนั้นมา 2 ตัว เอามาเป็นเพื่อนกัน ตอนเล็กๆน่ารักมาก ตัวอ้วนๆ คลานต้วมเตี้ยม ขนสีดำนุ่มเหมือนกำมะหยี่ ชอบให้อุ้ม เลี้ยงด้วยอาหารเม็ด ไข่และนมกล่อง



แต่พวกนี้โตเร็ว เผลอแพล็บเดียวโตพรวดพราดขึ้นมา เมื่อก่อนอุ้มไหว ต่อมาอย่าว่าแต่อุ้มเลย แม้แต่ลากก็ไม่ไหว ถ้าปล่อยให้มันลากเรา เจ้าของไหล่หลุดมาหลายรายแล้ว นายสัตว์แพทย์เขาเตือนว่าอย่าริอ่าน



ด้วยความรักหมา ก็ทุ่มเทปรนเปรอด้วยอาหารเม็ด ไม่อั้น ไม่ยอมให้หิว ร็อทไวเลอร์หิวแล้วจะตาขวางหงุดหงิด น้องร็อททั้งสองก็โตเอาๆ โตจนแขกมาหาที่บ้านทีไรต้องไล่ต้อนเข้ากรง ไม่ไว้ใจให้ต้อนรับแขก เดี๋ยวเจ้าของบ้านจะขึ้นหน้าหนึ่งไทยรัฐ



แขกมาที่บ้านทีไรก็ขอชมหมา ด้วยการเดินขึ้นบ้าน มองผ่านหน้าต่างไปที่กรงหมา ไม่กล้าไปยืนหน้ากรง

หลายคนถามว่า "นั่นหมาจริงๆเหรอ"

เพราะมันโตมาก ทั้งอ้วนทั้งล่ำ สีดำมหึมานั่งอยู่ในกรง ลักษณะค่อนไปทางหมูร็อทไวเลอร์มากกว่าหมา หนักเท่าไรไม่รู้ไม่เคยจับชั่ง แต่แน่ใจว่าเกิน 60 ก.ก.



น้องหมาทั้งสองนิสัยไม่เหมือนกัน ตัวหนึ่งเป็นสุภาพบุรุษมาก ตอนเช้าๆดิฉันออกไปเดินออกกำลังกาย ตัวนี้ลุกเดินตามไปเป็นบอดี้การ์ดโดยไม่ต้องเรียก

ถือเป็นหน้าที่ พอเดินเสร็จกลับมาที่บ้าน ก็แยกทางกัน เราขึ้นบ้าน น้องหมาก็กลับไปประจำที่เดิม



ส่วนไอ้อีกตัว ขอเรียกว่าไอ้ ไม่เคยลุก นอนตรงไหนก็อืดอยู่ตรงนั้น เรียกแล้วเรียกอีกแค่เหลือบตามอง แล้วนอนต่อไม่รู้ไม่ชี้

จะลุกก็แต่ตอนกินเท่านั้น ทำอะไรมันไม่ได้ จะตีเอาก็กลัวเขางับ เราจะตายซะก่อนตีเสร็จ



หมาดีๆอายุสั้น ขนาดฉีดวัคซีน ป้องกันโรคสารพัด อยู่มาแค่ 4 ขวบน้องร็อทแสนดีของดิฉันก็ป่วย อาทิตย์เดียวก็ตายแบบไม่ทันตั้งตัว เจ้าของน้ำตาตก

หมอที่รักษาเขาบอกว่าพวกนี้อายุสั้น ไม่แข็งแรง ยิ่งของแท้ยิ่งทนสภาพแวดล้อมได้ยาก ต่อให้เลี้ยงดีแค่ไหน ภูมิต้านทานของหมาฝรั่งในเมืองร้อนมักจะต่ำ

ถ้าหากว่าผสม ไม่แท้นักจะแข็งแกร่งกว่า

ถ้าเป็นหมาวัดยิ่งแข็งแกร่งสุดๆ ไม่ต้องฉีดวัคซีน ไม่ต้องบำรุง
13 พ.ค. 2549 11:30


ความคิดเห็นที่ 3 โดย เทาชมพู

เดี๋ยวนี้ร็อทไวเลอร์หายาก มีข่าวในทางร้ายบ่อยๆคนก็เลยไม่เลี้ยง ฟาร์มหมาเขาก็ไม่ผสมกัน
ที่จริงร็อทไวเลอร์เป็นหมาฉลาด พูดจากันรู้เรื่อง แต่ธรรมชาติเขาเป็นหมาใหญ่ ไม่ใช่หมาเล็กที่เคล้าเคลียเจ้าของและอยู่ในห้องแคบๆได้ไม่เดือดร้อน

ร็อทไวเลอร์ไม่ชอบที่แคบ อาจจะไม่ค่อยวิ่งโลดโผนโจนทะยานอย่างหมาไทย แต่ไม่ชอบถูกจำกัดที่ ต้องอยู่ในที่กว้างๆ ลุกเดินไปไหนสะดวก
เอาขังกรงหรือล่ามโซ่จะหงุดหงิดมาก ดิฉันเอาเข้ากรงแป๊บเดียวก็ต้องเอาออกมาแล้ว ต้อนเข้ากรงเฉพาะแขกมาหา หรือรถเข้าออกในบ้าน
เจ้าของที่อยู่ทาวน์เฮาส์หรือบ้านจำกัดเนื้อที่ อย่าเลี้ยงเลยค่ะ ทำให้หมาเครียดจัด

อีกอย่างพวกนี้ไม่ชอบเสียงเด็กร้อง เสียงกรี๊ดๆร้องจ้าของเด็กทำให้ตกใจ กระวนกระวาย พลุ่งพล่าน และกัดเอาได้
13 พ.ค. 2549 11:35


ความคิดเห็นที่ 4 โดย เทาชมพู

อย่างที่บอกแล้วว่าร็อทไวเลอร์เป็นหมาฉลาด เพราะฉะนั้นจะเลียนแบบพฤติกรรมและสภาพแวดล้อมได้ดีมาก

ที่บ้านดิฉันมีพูเดิ้ลอีก 4 ตัว ไม่ได้ตั้งใจจะเลี้ยง มีคนเขาให้มาคู่หนึ่ง มันออกลูกมาอีก 4 แต่ตอนนี้ตายไปแล้ว 2 เลยเหลือแค่ 4 แทนที่จะเป็น 6



พูเดิ้ลพวกนี้แก่กว่าร็อทไวเลอร์ ก็เลยแบ่งกันเป็นพี่เลี้ยงให้ร็อทไวเลอร์ ดูแลกันดี น่ารักมาก กลางคืนพูเดิ้ลนอนหนุนร็อทหลับไปด้วยกัน

น้องร็อทก็เลยเลียนแบบพฤติกรรมพี่พู วิ่งเหมือนพูเดิ้ล เล่นเหมือนพูเดิ้ล

พูเดิ้ลเป็นหมาเล็กๆตัวเบา วิ่งหยอยๆ เจอเจ้าของก็โดดตะกายให้อุ้ม ช่างประจบ



ไอ้ช้างน้ำบ้านดิฉันก็เลยเอาอย่าง เห็นพูเดิ้ลตะกายก็ตะกายมั่ง ให้อุ้ม มันรู้เสียที่ไหนว่าขนาดตัวต่างกันเหมือนฟ้ากับดิน

พูเดิ้ลตะกายเกาะขานาย ร็อทแทรกเข้ามาตะกายบ้าง นายหงายหลังผลึ่งลงไปก้นจ้ำเบ้า รู้สึกเหมือนถูกถีบเต็มแรง
13 พ.ค. 2549 11:45


ความคิดเห็นที่ 6 โดย viva

พี่ศริปิงเวียงความคิดเหมือนกันเลย viva กลัวหมากัดมากๆแม้แต่ลูกหมาก็กลัว สงสัยชาติที่แล้วคงเป็นแมวคู่กัดหมามั้ง
13 พ.ค. 2549 14:51


ความคิดเห็นที่ 8 โดย นิรันดร์

ดูหน้าตามังคุดแล้ว ไม่หนีร็อดไวเลอร์ใน #3 ของอาจารย์เทาชมพูสักเท่าไร
ได้ยินกิตติศัพท์มาพอสมควรเหมือนกันว่าหมาพันธุ์นี้มันดุ
ตอนที่ลูกได้มาใหม่ ๆ ก็บ่นเขาเหมือนกันว่าเอามาเลี้ยงทำไม
โตแล้วตัวมันจะใหญ่มาก รั้วเตี้ย ๆ ของบ้านเราจะเอาไม่อยู่
ขนาดเคยเอา"บางแก้ว"มาเลี้ยง ตัวเล็กกว่านี้ตั้งครึ่ง มันยังกระโจนข้ามรั้วเข้าได้ทุกบ้าน
จนเพื่อนบ้านรำคาญเอามาก ๆ เลยต้องยกมันให้คนอื่นเอาไปเฝ้าสวน
สงสารมันมาก ๆ เพราะบางแก้วรักเจ้าของมาก

พอได้เจ้ามันคุดมาเลี้ยง ก็ค่อยข้างสบายใจที่มันไม่ดุเลย
เอาแต่เล่นอย่างเดียว ที่บ้านมีหมาตัวเล็ก ๆ มังคุดก็เล่นกับเขา ไม่เคยกัดใครจริงจัง
ได้แต่"งับงับ"ตามชื่อมัน
เจ้าสีดำขนยุ่งเหยิงชื่อ"กระปุก" แก่กว่ามังคุด 1 เดือน
ส่วนสีน้ำตาลที่มังคุดกำลังหาเห็บให้ชื่อ"ตอง" แก่กว่ามังคุด 2 ปี
13 พ.ค. 2549 23:49


ความคิดเห็นที่ 9 โดย เฟื่องแก้ว


เล็งกระทู้นี้ไว้แล้วเชียว ถึงว่าทำไมหายไปไหน

ขอร่วมคุยด้วยคน ตามประสาคนรักเพื่อนร่วมโลก
โดยเฉพาะ น้องหมา น้องแมว ค่ะ

บ้านเฟื่องไม่เคยขาดน้องหมาเลย
เพราะคุณพ่อรักหมา แต่ก่อนคุณแม่ไม่ชอบหมาด้วยซ้ำ
เดี๋ยวนี้ รักสุดสวาทขาดใจ เรียกหลานๆ หมด
เรียกคุณพ่อว่า ตา เรียกตัวเองว่า ยาย
(ประชดลูกๆ ค่ะ ไม่มีหลานให้ ก็มีหลานเองได้)

ตอนนี้ ลงเอยด้วยการที่คุณพ่อคุณแม่ มีหลานๆ สี่คู่

เป็นชิทสุ สี่ตัว ชิวาวา หนึ่งตัว มินิเอเชอร์ พินเชอร์ หนึ่งตัว
พูเดิ้ล หนึ่งตัว แล้วก็ เทาซันด์ เวย์ หนึ่งตัว

น่าหมั่นไส้มากค่ะ เฟื่องต้องปัดแข้งปัดขาสั้นๆ ทั้ง ๒๔ ขาให้ดีเชียว
พวกนี้แหละ ที่จะได้มะริดกเจ้าคุณพ่อ มากกว่าใคร
14 พ.ค. 2549 22:27


ความคิดเห็นที่ 10 โดย เฟื่องแก้ว

คนนี้ สงสัยจะได้มากกว่าเพื่อน พ่อมันนี่ แสนรู้
.
.
14 พ.ค. 2549 23:24


ความคิดเห็นที่ 11 โดย เฟื่องแก้ว

เฟื่องว่า การเลี้ยงหมาพันธุ์ไหนๆ ก็ตาม ความดุหรือไม่ดุ
น่าจะอยู่ที่ความใกล้ชิด ระหว่างหมาและเจ้าของ

เฟื่องเคยได้ยินนะคะ ข่าวที่หมาร็อทไวเลอร์แหกกรง
แล้วออกมากัดเด็กจนตาย เฟื่องอ่านแล้วโกรธเจ้าของหมา
ทำไมปล่อยลูกเล็กอยู่บ้านคนเดียว แล้วไปร้องกรี๊ดๆ หน้ากรง
หมาโดนกักอยู่ในกรงอยู่แล้ว เด็กยังไปกรีดร้องอยู่ตรงนั้นอีก
แต่ก็ชวนสลดน่ะค่ะ ไม่ทราบน้องหมาจะเป็นไง

ส่วนโดเบอร์แมนที่เหมือนมังคุดของอาจารย์นิรันดร์นะคะ
เฟื่องเคยมีเพื่อนข้างบ้าน เลี้ยงไว้สองตัว
หือ หน้าตาน่ากลัวเชียว ตัวเบ้อเริ่มเลย
แต่เจ้าสองตัวนี้ เป็นโดเบอร์แมนหน่อมแน้มขี้อ้อนที่สุด
ถ้าจะเลี้ยงเฝ้าบ้านก็เรียกว่า เสียข้าวสุกแน่ๆค่ะ
ทั้งนี้ เป็นเพราะคนบ้านนั้นรักหมา เด็กๆก็หลายคน
หมาเลยรักคน จนขาดความดุอย่างที่ควรจะเป็น
(เสียชื่อ โดเบอร์แมนหมด)
พวกเรา เรียกเจ้าสองตัวนี้ว่า โดเบอร์แมนติงต๊อง

เฟื่องเอง ชอบสัตว์มาตั้งแต่เล็กๆ
พี่สาวเล่าให้ฟังว่า พาน้องเดินเอาขยะไปทิ้ง
หันมาอีกที น้องหายไปแล้ว
พี่ก็เหลียวหา นู้นนนน ยายเฟื่อง
กำลังค่อยๆ ช้อนอุ้มลูกแมวชาวบ้านจะเอากลับ
เรื่องนี้ เฟื่องยังจำความไม่ได้เลยค่ะ
ต่อมา จึงมีน้องหมาคู่บารมีตัวแรก ชื่อแมมโบ้
เป็นหมาสีแปลกๆ เทาๆ ขาวดำ
คุณพ่อบอกว่า เฟื่องเป็นคนไปเลือกมาเอง
ตอนอายุขวบหนึ่ง
แมมโบ้ ตายตอนเฟื่องอายุสิบสาม ฮือๆๆ

หลังจากนั้นมา ก็มีหมาที่รักๆ อีกสองสามตัวค่ะ
เจ้าบุ้ง หมาสปิตช์ยักษ์ นิสัยแย่ แต่น่ารักที่สุด
น้องแพรว หมาผสมบางแก้วตัวเตี้ย นิสัยเสียเหมือนกัน
พี่นวล หมาไทยสีขาวนวล รูปหล่อ เรียบร้อย น่ารัก
น้ำผึ้ง หมาพันทางสีน้ำผึ้งอมทอง ตาหวานเชื่อม ช่างคุย
น้ำผึ้งนี่ เป็นนางเอกเรื่องสั้นของเฟื่องเชียวนะ
แล้วก็ เจ้าฮัชชี่ อิงลิชค็อกเกอร์จอมอ้อน ตัวตะกละ

ชีวิตไม่เคยขาดเพื่อนรักสี่ขา จริงๆ

(พูดถึงหมาแล้วนึกถึง บ้านดอกไม้ ของผกาวดี อุตตโมตย์)
14 พ.ค. 2549 23:55


ความคิดเห็นที่ 13 โดย เฟื่องแก้ว

ฮิๆ หมาบ้านเฟื่อง เห็นแมวเป็นไม่ได้เลย

เฟื่องเคยฉวยแมวชาวบ้านมาไว้ที่บ้าน

(เขาว่า แมว และโป๊ยเซียน ต้องขโมย ห้ามขอ)

คือ หยิบมาเฉยๆ โดยเจ้าของก็ทำเป็นไม่เห็นน่ะค่ะ

แล้วเอาเจ้าฝาโอ่ง มาไว้ในกรงนกหงส์หยก

ป้อนปลาเส้นทาโร่ให้กิน



พี่นวล พี่ผึ้ง น้องแพรวก็ล้อมวงเข้ามาเลย

สนใจจะงับฝาโอ่ง ซึ่งเป็นแมวคราวตัวโต

แต่แมวนอนผึ่งพุงผาสุกอยู่ในกรงนก

ไม่สนหมาทั้งสามที่อยู่นอกกรงเลย

หลังๆ พอหมาๆ เขานิ่งๆ ไปเฟื่องก็ตายใจ

คิดว่า คงไม่สนใจแล้ว ก็ปล่อยฝาโอ่งออกมา

เท่านั้นแหละ พี่นวลวิ่งพรวดเข้าใส่แมวเลย

ฝาโอ่งก็ไวเหมือนกัน วิ่งจู๊ด หายวับไปกับตา



สรุปว่า ไม่ว่าจะขอหรือขโมยแมวมาเลี้ยง

ผลก็ออกมาเหมือนกัน คือ ไม่รอด

ถ้าหากว่า หมาของคุณไม่อนุญาต เฮ้อ
15 พ.ค. 2549 03:55


ความคิดเห็นที่ 14 โดย เทาชมพู

น้องหมาของอาจารย์นิรันดร์ หน้าตาเป็นโดเบอร์แมนมากกว่าร็อทไวเลอร์ค่ะ

สองพันธุ์นี้คล้ายกัน แต่โดเบอร์แมนตัวเล็กกว่า ผอมเพรียวและหน้าแหลมกว่า ที่ว่าเล็กคือเล็กเวลาเทียบกัน ถ้าเทียบกับหมาไทย โดเบอร์แมนก็ตัวใหญ่เอาการ



เคยเลี้ยงโดเบอร์แมน น้องโดว่องไวประเปรียวกว่าพี่ร็อท เพราะหุ่นให้มากกว่า ดุมาก นิสัยเป็นนักล่า สัตว์เล็กสัตว์น้อยหลุดเข้ามาในบ้าน ไม่มีเหลือ

แม้แต่นกกระจอก บินลงมาจิกข้าวในชาม น้องโดยังงับทัน ตุ๊กแกเกาะข้างฝา น้องโดหมอบจ้องอยู่เป็นช.ม. รอจนไต่ลงมาระดับต่ำ ก็โดดคว้ามับ จะมีอะไรเหลือ



เมื่อก่อนหน้าในหน้าฝน งูชุม เลื้อยเข้ามาในสนาม เกือบทุกวันค่ะน้องโดเขาจะคาบงูมาทิ้งไว้ในโรงรถ บางทีก็คาบมาเป็นของขวัญให้เจ้าของ

นั่งยิ้ม คาบงูเห่าตาลานรอคำชมอยู่หน้าประตูครัว

ก่อให้เกิดเสียงกรี๊ดสนั่นบ้านยิ่งกว่าคอนเสิร์ทดีทูบี เกือบทุกวัน



น้องโดเกลียดน้องพู คือน้องโดแก่กว่า น้องพูมาทีหลัง ไม่ลงให้กัน พูเดิ้ลชอบเห่าเสียงเล็กแหลม ระคายหู

ต้องกั้นบ้านให้อยู่คนละส่วน วันหนึ่งน้องโดหลุดมาได้ ขย้ำทีเดียวพูเดิ้ลเสร็จไปเลย ๑ ตัว

เป็นโศกนาฏกรรมเรื่องใหญ่ของบ้าน



หลังจากน้องร็อทสุภาพบุรุษแสนดีจากไป ดิฉันทนคิดถึงไม่ไหว ก็ไปหาน้องร็อทมาอีก ๒ ตัว เอาตัวเมียมาทั้งคู่ กะว่าถ้าร็อทหายากก็ผสมเองในบ้าน(นี่ละวะ) ไม่ง้อใคร

อีกอย่างได้ร็อทสาวมา คงสงบเสงี่ยมเรียบร้อยไม่ทำให้หนักใจ



น้องร็อททั้งสองตอนเล็กๆก็น่ารักดี ไม่ได้เอะใจอะไร นิสัยออกเป็นร็อทเรียบร้อย

พอโตขึ้น..เอ๊ะ ชักผิดตา ทำไมหน้าตาค่อนไปทางโดเบอแมน เลี้ยงเท่าไรตัวก็ไม่โตเท่าร็อทตัวเดิม ลดขนาดลงมาหน่อย

นิสัยก็ปราดเปรียวว่องไว ขี้เล่นชอบไล่งับเจ็บๆ



ไม่กี่วันมานี้จัดการงูไปหนึ่งตัวแล้ว ส่วนน้องร็อทของดิฉันถ้าเห็นงูจะยืนเก้ๆกังๆ ทำอะไรไม่ถูก เจ้าของต้องร้องเรียกให้หนีเข้ากรง



แน่เลย ที่ได้มาใหม่ เป็นร็อทผสมโด ค่ะ จะได้นิสัยสองพันธุ์เข้ามารวมกัน
15 พ.ค. 2549 08:50


ความคิดเห็นที่ 15 โดย เฟื่องแก้ว

น้องโดของอาจารย์เก่งจังค่ะ นักล่าแท้ๆ



วันนี้ ว่าจะเล่าวีรกรรมน้องแมวไทยไซด์สตรีทของเฟื่องให้ฟัง



แต่ยังไม่ได้หม่ำข้าวเลยเดี๋ยวมาใหม่ค่ะ



มีอาหารแปลกๆ ที่น้องหมาชอบไหมคะ

น้องหมาของเฟื่อง กินผลไม้ด้วย

เจ้าบุ้งนี่ ชอบทุเรียน มะละกอ ส้ม

(จริงคือ ตะกละ กินไม่เลือกฮ่ะ)
15 พ.ค. 2549 19:16


ความคิดเห็นที่ 17 โดย นิรันดร์


เจ้ามังคุดของผม กัดแมวก็ไม่เป็น
ได้แต่ช่วยแมวทำความสะอาด
แต่น้ำลายมังคุดแยะมาก
เจ้าเสือ(ชื่อแมว)ก็แฉะไปหมดทั้งตัว
16 พ.ค. 2549 00:01


ความคิดเห็นที่ 18 โดย นิรันดร์


กลางวันเจ้าเสือจะอยู่นอกบ้าน ไปเที่ยวตามใจชอบของมัน
พอเย็นค่ำก็จะเข้ามานอนในบ้าน
ผมนั่งตรงไหน ก็จะมาซุกอยู่ใกล้ ๆ
จนลูก ๆ ทั้งสามคนอิจฉาเจ้าเสือ

เวลามันไม่สบาย ผมก็พาไปหาหมอ
หมอก็แนะนำว่า ถ้ารักแมว ก็ให้ตอน
ตัดใจทำไม่ได้ ไม่ใช่เสียดายตัง
แต่สงสาร กลัวมันเสียชาติเกิดเป็นแมว
16 พ.ค. 2549 00:18


ความคิดเห็นที่ 19 โดย นิรันดร์


แมวกับหมาที่บ้านผม เป็นมิตรกันดี
ดีกว่าหมากับหมาเสียอีก
อาจเป็นเพราะมันตัวเล็กกว่าแมวก็เป็นได้

แต่ถ้าเป็นแมวบุกรุก ก็โดนหมาไล่กระเจิดกระเจิง
16 พ.ค. 2549 00:30


ความคิดเห็นที่ 20 โดย เฟื่องแก้ว

น้องเสือน่ารักจังเลยๆๆๆๆๆ
แทบบี้ ตาสีฟ้า แมวในฝัน ฮือๆๆๆ
ดูท่าทางใจดีมากๆ เลยค่ะ อาจารย์
น่าร้ากกกกกกกกก โอ๊ย เฟื่องชอบ

เฟื่องรักทั้งหมา ทั้งแมว
แต่ชั่วชีวิตไม่เคยมีแมวเลยเพราคุณแม่ไม่ชอบ
ตอนอยู่หอ ก็ชอบแอบอุ้มแมวใต้ถุนตึกไปเลี้ยง
ให้ข้าวให้ขนมจนแมวอิ่มก็ปล่อยลงมา
เพื่อน ๆ จะเซ็งมาก เพราะแมวที่ว่า
ก็เรื้อนมั่ง กะรุ่งกะริ่งมั่ง แต่เฟื่องไม่ถือ อิอิ

แล้ววันหนึ่ง ฟ้าก็ประทานแมวมาให้เฟื่อง

วันนั้น เฟื่องไปซื้อของหน้าปากซอย
พอกลับไปถึงอพาร์ทเมนต์
อเล็กซานเดอร์เพื่อนเฟื่องก็คอยอยู่ใต้ตึก
พร้อมกับลูกแมวน้อยสีขาวแต้มดำ
ตัวเล็กจิ๊ด ผอมแห้ง สกปรกมอมแมม
อเล็กซ์เพื่อนเฟื่องก็รักแมว
แต่เขามีแมวใหญ่สองตัวอยู่แล้ว
เลยขอให้เฟื่องรับเลี้ยงเจ้าตัวเล็กนี่ไว้
เจ้าตัวเล็ก เลยได้ชื่อว่า ร็อกซานนา
(มเหสีของอเล็กซานเดอร์มหาราช)
เฟื่องเรียกสั้นๆ ว่า ร็อกซี่
และมีชื่อไทยว่า จารุนัยนา

ดูตาเธอซีคะ
16 พ.ค. 2549 02:16


ความคิดเห็นที่ 21 โดย เฟื่องแก้ว

วันนั้น เฟื่องไปซื้อกระบะทรายมาใส่ทรายทำห้องน้ำให้ร็อกซี่
(ทรายมีอยู่แล้ว เพราะชอบอุ้มเจ้าปลากะพงขึ้นมาเลี้ยง)
ปลากะพง เป็นแมวใต้ถุน ไปๆ มาๆ อยู่แถวนั้น
แต่พอกินอิ่มก็ร้องออกจากห้อง เฟื่องเลยต้องปล่อยไป
เป็นแค่แมวรับเชิญเวลาเขาหิว

เฟื่องซื้อแชมพูสำหรับอาบน้ำแมวมาด้วย
แต่ไม่มีโอกาสได้ใช้ เพราะเพียงวันรุ่งขึ้น
ยายร็อกซี่ ก็จัดการเลียขนตัวเองสะอาดเอี่ยมเป็นเงา
กลายร่างเป็นแมวน้อยเอี่ยมสะอ้านน่ารัก
เฟื่องก็งง ๆ เอ๊ะ นี่แมวตัวเดียวกันหรือเปล่า อิอิ
จากนั้นมา เฟื่องก็เลยติดแมวงอมแงม
เล่นกับร็อกซี่ทั้งวัน เพราะช่วงนั้นว่างงาน
ร็อกซี่ เป็นแมวแก่นมาก ชอบนั่งเล่นในที่สูง
แต่หล่อน กลัวความสูงเป็นที่สุด
เฟื่องใจจะขาด เวลาเห็นเขาขึ้นไปนั่งอยู่ขอบระเบียง
พอทำท่าจะจับโยนลงไป หล่อนดิ้นกะแด่วๆเชียว
ดูท่านั่งหล่อน ราวกับนางพญาเจ้าป่า
16 พ.ค. 2549 02:23


ความคิดเห็นที่ 22 โดย เฟื่องแก้ว

ที่นั่งตรงนี้นะคะ ร็อกซี่ชอบนั่งตั้งแต่ตัวติ๊งเดียว
ในรูปอายุราวหกเดือนแล้ว ตัวโตแทบนั่งไม่พอ
แต่ก็ยังชอบนั่งบนนั้นอยู่
(เป็นเขามอน้ำตกเก่า แต่เฟื่องเอามาปลูกต้นไม้แทน)

คุณนายร็อกซี่ ชอบไล่ตะครุบข้อเท้าเฟื่อง
โตขึ้น หล่อนกลายเป็นแมวสาวแสนซน
แก่น และ ไวลด์ เป็นที่สุด
อเล็กซ์ถามเฟื่องเรื่อยเลยว่า
เฟื่องเลี้ยงร็อกซี่ยังไง๊
ทำไมเจ้ากลายเป็นแมวแก่นเซี้ยวอย่างนี้ได้
16 พ.ค. 2549 02:27


ความคิดเห็นที่ 23 โดย เฟื่องแก้ว

เฟื่องติดแมวจริงๆ เราเล่นกันได้ทั้งวันทั้งคืนไม่มีเบื่อ
ร็อกซี่ไม่ชอบอ้อนเคล้าเคลีย อย่าง แมวเอ๋ยแมวหมียวทั่วไป
แต่ต้องนอนห้องเดียวกันทุกคืน
ก่อนนอนเวลาเรียกมานอนด้วย หรืออุ้มมานอนด้วย
ร็อกซี่ โดดหนีทุกครั้ง ไปนอนทำหน้ากวนอยู่ห่างๆ

แต่ทุกเช้า เฟื่องต้องตื่นมาพบเจ้าแมวตัวดี
นอนอยู่เหนือหัวเฟื่อง บางทีเอาหางพาดหน้าเฟื่อง
กรนครืดๆ สบายอารมณ์อยู่ทุกเช้า

ซื้อบ้านให้นอนก็ไม่นอน
16 พ.ค. 2549 02:31


ความคิดเห็นที่ 24 โดย เฟื่องแก้ว

เราอยู่ร่วมบ้านกันอย่างมีความสุข
ถ้าวันไหนเฟื่องไม่กลับมากินกลางวัน
เฟื่องต้องโทรเข้าบ้านหาร็อกซี่
เพราะพอติดเครื่องรับโทรศัพท์
ร็อกซี่จะได้ได้ยินเสียงเฟื่องคุยกับเขา
กลัวแมวเหงาอ่ะค่ะ แหงะๆ

จนกระทั่ง วันหนึ่งเฟื่องต้องย้ายที่อยู่ถาวร
เอาเขามาด้วยไม่ได้ ฮือออออออออออออ
แฟนของอเล็กซานเดอร์ เป็นชาวเซาธ์ อัฟริกัน
ก็มาขอร็อกซี่ไปเลี้ยง เพราะเธอก็รักแมวอยู่แล้ว
เฟื่องก็ขอให้ร็อกซี่อยู่กับเฟื่องไปจนกว่าเฟื่องจะเดินทาง
ระหว่างนั้น เฟื่องเก็บข้าวเก็บของที่อพาร์ทเม้นท์ไปพลางๆ
คุณแม่ ก็มาช่วยเก็บของด้วย
พอแม่เจอกับแมว แม่ก็ชี้หน้าร็อกซี่แล้วก็บอกว่า
ไม่ต้องมาอ้อนนะ เรารักหมานะ ไม่รักแมว
ร็อกซี่ มองหน้าแม่ ไม่ว่าอะไรแต่ก็ไปห่างๆอย่างรู้ตัว

รูปนี้ ร็อกซี่ กับออกัส แฟนหนุ่ม
16 พ.ค. 2549 02:39


ความคิดเห็นที่ 25 โดย เฟื่องแก้ว

ร็อกซี่เป็นแมวแก่กล้า ไม่กลัวใคร เวลาแขกไปใครมา เจ้าหล่อนไม่เข้ามาเคล้าเคลียให้รำคาญใจ
แต่ก็อวดศักดาความเป็นเจ้าของบ้านเล็กน้อย ด้วยการเดินวนเวียนไปมา ไต่อยู่ตามขอบโซฟา พนักเก้าอี้
แสดงท่าให้รู้ว่า ไม่ใช่กลัวนะ แค่ไม่อยากสุงสิง

วันหนึ่ง คุณแม่มาเก็บของให้ระหว่างที่เฟื่องไปทำงาน
พอกลับมาถึงบ้านตอนเย็น คุณแม่ก็เล่าว่า ทั้งวันคุณแม่ไม่เห็นร็อกซี่
จนบ่ายจัด ก็นึกขึ้นมาได้ ว่ามีแมวอาศัยอยู่ตัวหนึ่งนี่นา เอ๊ะ มันหายไปไหน
คุณแม่ก็เดินตามหา ปรากฎว่า แม่ร็อกซี่ตัวเก่ง ไปแอบซุกอยู่ซอกเตียง
ด้วยความที่เจียมตัว ว่าเขาไม่ชอบตัว แม่เลยอดขำความรู้อยู่ของร็อกซี่ไม่ได้

(คุณแม่อิชั้น ขนาดแมวยังสยองเล้ย คิดดู ยังขำได้อีกแน่ะ)

พอเฟื่องออกจากเมืองไทย ก็ได้รับแจ้งเหตุว่า ร็อกซี่อยู่บ้านวิคกี้ได้สักพักก็สำแดงเดช
โดดจากชั้นสอง สงสัยจะเห็นนกหรืออะไร (สัญชาตญาณป่ายังแรง)
เห็นบอกว่า ร็อกซี่ เจ็บมากพอดู เดินเขยกนิ้ดดดดดเดียว ไม่พิการ
อย่างไรก็ตาม ร็อกซี่ยังไม่เข็ด และต้องผจญภัยในโลกกว้างต่อไป

รูปนี้ แมวบาหลีค่ะ
16 พ.ค. 2549 02:52

แสดงความคิดเห็น

กรุณา Login ก่อนแสดงความคิดเห็น