พฤติกรรมรักร่วมเพศนั้นส่วนใหญ่เกิดขึ้นโดยพันธุกรรมและปัจจัยทางด้านสภาพแวดล้อมแบบสุ่ม

พฤติกรรมรักร่วมเพศนั้นส่วนใหญ่จะเกิดขึ้นโดยพันธุกรรมและปัจจัยทางด้านสภาพแวดล้อมแบบสุ่ม อ้างอิงจากการค้นพบของการวิจัยที่ใหญ่ที่สุดในโลกของฝาแฝดคู่หนึ่ง

ดังที่ได้เขียนไว้ในวารสารวิทยาศาสตร์เรื่องพฤติกรรมทางเพศ นักวิจัยจาก Queen Mary's School of Biological and Chemical Sciences และ Karolinska Institutet ในสตอกโฮล์มได้รายงานว่าพันธุกรรมและปัจจัยทางด้านสภาพแวดล้อม ( ซึ่งเป็นเฉพาะของแต่ละบุคคลและอาจจะรวมถึงกระบวนการทางชีววิทยาเช่นการถูกฮอร์โมนในมดลูกที่แตกต่างกัน) เป็นตัวกำหนดพฤติกรรมรักร่วมเพศที่สำคัญ

ดร. Qazi Rahman นักวิทยาศาสตร์ชั้นนำในเรื่องของทิศทางทางเพศของมนุษย์นั้นอธิบายว่า “ในงานวิจัยนี้เรากำลังหา ‘ยีนเกย์’ เพียงยีนเดียวหรือตัวแปรทางด้านสภาพแวดล้อมเดี่ยวที่สามารถใช้เพื่อ ‘เลือก’ ความเป็นรักร่วมเพศได้ - ปัจจัยซึ่งมีอิทธิพลต่อทิศทางของเพศนั้นซับซ้อน และเราก็ไม่ได้เพียงแต่พูดถึงรักร่วมเพศเท่านั้นในที่นี้ - พฤติกรรมของรักต่างเพศนั้นก็โดนอิทธิพลของการผสมของรหัสพันธุกกรมและปัจจัยทางด้านสภาพแวดล้อมด้วย

ทีมวิจัยซึ่งนำโดย ดร. Niklas Långström ที่ Karolinska Institutet ได้เริ่มงานสำรวจประชากรอย่างแท้จริงเป็นครั้งแรกของผู้ใหญ่แฝดที่อายุระหว่าง (20-47 ปี) ในสวีเดน การวิจัยของแฝดที่เหมือนกันและไม่เหมือนกัน,หรือแฝดเทียมนั้น คู่แฝดมักจะเคยคลายพันธุกรรมและปัจจัยด้านสภาพแวดล้อมที่เกี่ยวกับลักษณะนิสัย ในขณะที่แฝดเหมือนจะใช้รหัสพันธุกรรมและสภาพแวดล้อมทั้งหมดร่วมกัน ดังนั้นความคล้ายกันที่สูงกว่าในลักษณะนิสัยระหว่างแฝดเหมือนเมื่อเทียบกับแฝดเทียมแล้วแสดงให้เห็นว่าปัจจัยด้านพันธุกรรมนั้นมีส่วนรับผิดชอบส่วนหนึ่งในเรื่องของลักษณะนิสัยเฉพาะด้วย

งานวิจัยนี้ได้สังเกตแฝดเพศเดียวกัน 3,826 คู่ ( 7,652 คน ) ผู้ซึ่งถูกถามเกี่ยวกับจำนวนทั้งหมดของคู่ต่างเพศหรือเพศเดียวกันทั้งหมดที่พวกเขาเคยมีมา ซึ่งการค้นพบได้แสดงให้เห็นว่า 35 เปอร์เซนต์ของความแตกต่างระหว่างเพศชายในพฤติกรรมร่วมเพศ ( นั่นคือว่าเพศชายบางคนไม่มีคู่หลับนอนที่เป็นเพศเดียวกัน , และบางคนมีมากกว่าหนึ่ง ) นั้นสามารถอธิบายได้โดยรหัสพันธุกรรม


 


Rahman อธิบายว่า “โดยรวมแล้ว, รหัสพันธุกรรมนั้นคิดเป็น 35 เปอร์เซนต์ของความแตกต่างระหว่างเพศชายในเรื่องพฤติกรรมรักร่วมเพศ และปัจจัยทางด้านสภาพแวดล้อมเฉพาะคนอื่นๆ ( นั่นคือไม่ใช่ทัศนคติเกี่ยวกับสังคม , สังคมหรือพ่อแม่ซึ่งถูกใช่ร่วมกันโดยฝาแฝด) นับเป็นประมาณ 64 เปอร์เซนต์ อีกนัยหนึ่งก็คือ ผู้ชายกลายเป็นเกย์หรือปกติเพราะเส้นทางการพัฒนาหลายเส้นทางที่แตกต่างกัน, ไม่ใช่แค่เส้นทางเดียว




สำหรับเพศหญิงนั้น , รหัสพันธุกรรมสามารถอธิบายความหลากหลายในพฤติกรรมรักร่วมเพศได้ 18 เปอร์เซนต์, สภาพแวดล้อมที่ไม่ได้ใช่ร่วมกันเป็น 64 เปอร์เซนต์และปัจจัยร่วมหรือสภาพแวดล้อมทางครอบครัวนั้นสามารถอธิบายได้ 16 เปอร์เซนต์




การวิจัยได้แสดงว่าอิทธิผลของพันธุกรรมนั้นมีความสำคัญแต่มีพอประมาณ และปัจจัยทางสภาพแวดล้อมที่ไม่ได้ใช่ร่วมกันซึ่งอาจรวมถึงปัจจัยที่ทำงานระหว่างช่วงพัฒนาเป็นทารกในครรภ์นั้นมีอำนาจเหนือกว่า และที่สำคัญ การถ่ายทอดทางพันธุกรรมนั้นคร่าวๆแล้วมีอิทธิพลเหมือนกับปัจจัยร่วมในเพศหญิง อย่างไรก็ตามส่วนหลังนี้ไม่มีผลกระทบต่อพฤติกรรมทางเพศในเพศชายแต่อย่างใด












ที่มา : http://www.sciencedaily.com/releases/2008/06/080628205430.htm


 


 

30 มิ.ย. 2551 23:46
1 ความเห็น
1020319 อ่าน


ความคิดเห็นที่ 1 totosung_o.por@hotmail.com (Guest)

ข่าว2



.

1 ก.ค. 2551 18:56

แสดงความคิดเห็น

กรุณา Login ก่อนแสดงความคิดเห็น