Night Witch รัตติกาลแม่มด

Night Witch รัตติกาลแม่มด

มีคำกล่าวที่ว่า แม่มด...หลั่งน้ำตาไม่ได้ เพราะน้ำตาเป็นเครื่องพิสูจน์ความเป็นมนุษย์ เขาคงไม่เชื่อคำลือนี้ หากไม่เคยเห็นแม่มดด้วยตาตัวเอง แม่มด...ที่ทำให้เขามีชีวิตเพียงเพื่อชำระแค้น

ผู้เขียน MasatoYu ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

บทนำ

                เบื้องหน้าของซาเรียลคือเคหาสน์ที่ท่วมทะเลเพลิง

                เหล่าบริวารด้านในวิ่งพล่านเอาชีวิตรอด พวกชาวเมืองด้านนอกส่งต่อถังน้ำกันเป็นแถว แต่เปลวไฟลุกลามเกินยับยั้ง โครงสร้างไม้และผนังดินที่เคยวิจิตรตกเป็นเชื้อไฟชั้นเยี่ยม สภาพบิดเบี้ยวอันน่าสังเวชดุจคำเตือนแก่ผู้เห็นว่าไม่ควรล่วงล้ำเข้าใกล้

                ทว่าชายหนุ่มคิดต่างจากผู้อื่น เขาเห็นดวงไฟเสมือนรอยยิ้มเย้ยหยัน และเสียงหัวเราะแหลมของนางแม่มดที่เขาตามล่ามาเกือบครึ่งชีวิต นางยังอยู่ในเคหาสน์ และนางมากเพทุบาย การใช้ไฟย่อมดึงสถานการณ์ ช่วยให้หลบเลี่ยงจากเงื้อมมือเขาอีกหน

                ซาเรียลไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น เขากวาดสายตาทั่วบริเวณ ขบคิดทุกหนทางที่จะเข้าไป กระทั่งพบว่าตัวเคหาสน์ด้านหลังยังมีส่วนที่ไฟลามไม่ถึง จึงรีบข้ามรั้ว ปีนป่ายไปบนต้นไม้ใกล้เคียง สบหาตำแหน่งอันเหมาะแก่การกระโจนเข้าภายใน

                แต่แล้ว ภาพที่ฉายผ่านกรอบหน้าต่างกลับทำให้ชายหนุ่มชะงักงัน มันคือร่างอ้วนท้วนของชายชราเจ้าบ้านที่ชโลมเลือดแดงฉาน และทำสีหน้าประหวั่นอย่างที่สุด เขาวิ่งหนีไปตามทางเดิน กระทั่งจนมุมที่ผนังห้องโถงกว้างซึ่งเละเทะด้วยซากเครื่องเรือน ซาเรียลมองจากมุมต่ำจึงไม่ทราบเหตุแน่ชัด พอเห็นได้เพียงว่า มีทาสหนุ่มผิวดำนั่งพิงเก้าอี้อยู่ภายในนั้นอีกคนหนึ่งด้วย

                สภาพร่างกายของทาสหนุ่มอ่อนปวกเปียก เอนหลังพาดเก้าอี้ นัยน์ตาเหลือกขาว และอ้าปากพึมพำอย่างเสียสติ ซาเรียลเห็นลักษณะเช่นนั้นมาบ่อยครั้ง จึงแน่ใจได้ว่า ทาสผู้โชคร้ายคือเหยื่อที่ต้องมนตร์ของแม่มดอีกรายหนึ่ง

                แล้วหญิงสาวผิวแทนในชุดผ้าคลุมสีดำขาดยุ่ยก็ตามมา

                “นังแม่มด! นังฆาตกร!”

                ชายชราด่าทออย่างชิงชัง สบถคำสาปแช่งต่างๆ นานา แต่หาได้หยุดฝีเท้าของบุคคลตรงหน้าไม่ กระทั่งคมมีดในมือเธอชูสูง ถ้อยคำเหล่านั้นจึงเปลี่ยนเป็นการขอชีวิตอันสั่นระรัว หญิงสาวเพียงกระตุกยิ้มมุมปาก ก่อนเสียบอาวุธเข้ากลางลำตัวอีกฝ่ายอย่างมิใยดี

                “Äsmâ Têlaÿ ßeèlrazaRüi”

                นางแม่มดเปล่งเสียงขณะเพ่งร่างเหยื่อที่เอนมาพิงตน ร่างที่ทะลักเลือด และไม่ไหวติงอีกต่อไป

                ถ้อยเสียงเย็นชานั้นแล่นเข้าสู่สมอง ซาเรียลจดจำประโยคนั่นได้ราวสัญชาตญาณ หากไม่แน่ใจว่า มันคือประโยคพูดหรือมนตร์คาถากันแน่ ชายหนุ่มไม่เข้าใจความหมาย และลักษณะการเปล่งเสียงช่างน่าพรั่นพรึงอย่างไม่เคยได้ยิน แม้แต่อัศวินที่ผ่านการฝึกฝนเช่นเขายังเสียววาบและแข็งเกร็งไปทั้งตัว

                เพียงไม่นาน ดวงตาเย็นเยียบของนางก็เบนมาจับที่เขา

                ชายหนุ่มอึ้งตะลึง ปลายนิ้วเลื่อนไปกุมดาบซึ่งเหน็บอยู่ที่เอวโดยสัญชาตญาณ สายตานั่นชวนให้นึกถึงคำกล่าวที่ว่า แม่มด...หลั่งน้ำตาไม่ได้  เพราะน้ำตาเป็นเครื่องพิสูจน์ความเป็นมนุษย์ เขาคงไม่เชื่อคำลือนี้ หากไม่เคยเห็นแม่มดด้วยตาตัวเอง

                แม่มด...ที่ทำให้เขามีชีวิตเพียงเพื่อชำระแค้น

 

----------------------------------------------------------------------------------------

ผู้เขียนทยอยนำมาอัพจากเว็บ Dek-d นะคะ แวะไปเยี่ยมชมได้ที่

http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=996882  

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา