ดาวดาริน : The idol

ดาวดาริน : The  idol

"ดาวดาริน" หญิงผู้ประสบความสำเร็จในงานออกแบบก้าวเข้าสู่เวทีระดับโลกได้เป็นบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชื่อดังทีมียอดขายสูงสุด ท่ามกลางความเคลือบแคลงสงสัยของผู้คน... ชีวิตที่ผ่านความยากลำบาก ต่อสู้กับความแร้นแค้นกฎแห่งกรรมเธอจะแก้ปั

ผู้เขียน ภาริดา(janetoto) ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 ความเป๋นไป
หน้า : 2 บทนำ เทพธิดาเดินดิน ตอนที่ 1 มหัศจรรย์แห่งความยากจน
หน้า : 3 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 4 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 5 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 6 บทนำ เทพธิดาเดินดิน
หน้า : 7 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 8 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 9 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 10 บทที่ 1 แรงบันดาลใจ
หน้า : 11 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 12 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 13 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 14 บทที่ 15 คืนถิ่น (ตอนจบ)
หน้า : 15 บทที่ 2 พลังแห่งน้ำใจ
หน้า : 16 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 17 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 18 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 19 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 20 บทที่ 3 เสื้อขาวประโปรงน้ำเงิน
หน้า : 21 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 22 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 23 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 24 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 25 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 26 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 27 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 28 บทที่ 4 บันไดสู่ความฝัน
หน้า : 29 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 30 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 31 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 32 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 33 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 34 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 35 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 36 บทที่ 5 สู่แดนศิวิไลซ์
หน้า : 37 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 38 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 39 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 40 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 41 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 42 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 43 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 44 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 45 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 46 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 47 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 48 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 49 บทที่ 6 ปริศนาสู่ฝัน
หน้า : 50 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 51 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 52 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 53 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 54 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 55 บทที่ 7 พอเพียงอย่างอบอุ่น
หน้า : 56 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 57 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 58 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 59 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 60 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 61 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 62 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 63 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 64 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 65 บทที่ 8 ความมีวินัยมีผลอันใดหรือ
หน้า : 66 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น ตอนที่ 2 บนเส้นทางแห่งความฝัน
หน้า : 67 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 68 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 69 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 70 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 71 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 72 บทที่ 9 สู่ฝันขั้นต้น
หน้า : 73 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 74 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 75 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ
หน้า : 76 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 77 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 78 บทที่ 10 บนเส้นทางแห่งกลีบกุหลาบ (นาทีทอง)
หน้า : 79 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 80 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 81 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 82 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 83 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 84 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 85 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 86 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 87 บทที่ 11 บางอย่างที่เกิดขึ้น
หน้า : 88 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 89 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 90 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 91 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 92 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 93 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 94 บทที่ 12 บนขบวนการแห่งความร่ำรวย
หน้า : 95 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 96 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 97 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 98 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 99 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 100 บทที่ 13 มรดก
หน้า : 101 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 102 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 103 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 104 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 105 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 106 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 107 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 108 บทที่ 14 สู่แดนไกล
หน้า : 109 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 110 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 111 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 112 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 113 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 114 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 115 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 116 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 117 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 118 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 119 บทที่ 15 คืนถิ่น
หน้า : 120 บทที่ 15 คืนถิ่น

บทนำ เทพธิดาเดินดิน

  

       ไวเท่าความคิด ดาวดารินรีบถอดรองเท้าวางกระเป๋าอุปกรณ์เครื่องเล่าเรียนทุกชนิดกับกล่องข้าวพลาสติกใบโต บนพื้นหญ้าที่ขึ้นประปรายเป็นหย่อมๆ เป้าหมายเบื้องขวาข้างทางเดิน คือต้นมะยมสูงใหญ่พอประมาณ ที่เธอจะถือโอกาสอันน่าสะพรึงกลัวนี้วิ่งไปให้ถึงแล้วปีนหนีให้ทันต่อเหตุการณ์บ้านเรือนที่ไม่ยอมดูแลเจ้าตัวอันตรายนี้แต่อย่างใด

 

 

       “ฮ้งๆ ฮ้งๆ ฮักๆ ฮ้งๆ”

 

       พญาหมาเห่ากรรโชกเสียงดัง

 

       ต้นมะยมที่แผ่กิ่งก้านสาขา เปลือกไม้เป็นรอยขรุขระไปทั่วทั้งต้น ถูกเด็กสาวแห่งลุ่มแม่น้ำบางปะกงปีนป่ายขึ้นไปอย่างรวดเร็วจนถึงใจกลางต้นมะยม สองเท้าที่อยู่ในถุงเท้าสีขาวพยายามสอดส่ายปีนไต่กิ่งก้านที่แตกแขนงออกไป หวังเพียงขอให้รอดพ้นจากเขี้ยวอันตรายของสุนัขพันธุ์ที่เรียกชื่อเป็นภาษาต่างด้าวว่า ร็อทไวเลอร์

 

       แต่ทว่าการปีนป่ายให้สูงขึ้นกลับไม่ประสบผลสำเร็จเพราะดาวดารินรู้สึกหนืดๆ ยืดยื้อ ยืดยึด ยั้งตัวเธอไว้ จนต้องก้มมองลงไป พบว่าเจ้าพญาหมาตัวนี้มันกำลังขบกัดเหนี่ยวรั้งชายกระโปรงของเธออย่างรุนแรง

 

       คุณพระช่วย ! อะไรกันนี่

 

       ดาวดารินตกใจ กระโปรงของฉัน เสียงดัง แคว่ก! แคว่ก! พร้อมๆ กับเสียงร้องหวีดร้องของเด็กสาว กับเสียงห้าวๆ ของเด็กหนุ่มแรกรุ่นที่วิ่งแรงแซงโค้งแข่งขันกันมาจับเจ้าพญาหมาตัวนี้ไว้อย่างมั่นคง หยุดยั้งการกระทำอันน่าสะพรึงกลัวของมัน

 

       “ฮ่ะๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆ เอิ๊กๆๆๆ”

 

       เสียงหัวเราะ ประสานเสียงแหลมปนห้าว ที่ดังอยู่นี้ ดาวดารินควรจะดีใจหรือหดหู่ใจกันแน่ พวกเขาทั้งสองคนใบหน้ายิ้มระรื่น ตะโกนออกจากปากอย่างพร้อมเพรียงกันว่า

 

       “สมน้ำหน้า! สมน้ำหน้า!”

 

       ถ้อยคำอันหนักหน่วงได้แหวกว่ายวิ่งผ่านมวลอากาศ ทะลุเข้าไปถึงหูชั้นในของดาวดาริน ส่งไปให้ถึงใจอย่างเจ็บปวด สมองกับระบบประสาทสั่งการให้ฟันกระต่ายสองซี่ตรงกลางยื่นออกมาขบกัดริมฝีปากอย่างรุนแรง ส่งประกายแสงนัยน์ตาแดงก่ำ ดวงตาไม่กระพริบและยังเบิกกว้าง

 

       ไม่มีคำพูดใดใด หลุดออกจากปากของเด็กสาวรูปร่างผอมเกร็งร่างกายเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก มีแต่หัวใจที่คิดถึงคุณธรรมจริยธรรมของแม่ที่คอยจดจำคำสอนของพระพุทธองค์จากหลวงตานาคที่วัด นำมาสอนลูกเสมอว่า เวลาโกรธ ให้ดับโทสะลงให้มั่นเพราะ โกรธคือโง่ โมโห คือบ้า นะลูก...

 

       แต่คำว่าสมน้ำหน้านี่สิ ดาวดารินเพ่งสายตาอันแดงก่ำกับซี่ฟันที่ขบเคี้ยวอยู่บนริมฝีปากอันบางเฉียบ แล้วตั้งสัตย์ปฏิญาณด้วยเกียรติของเนตรนารีว่า ฉันจะไม่ยอมรับคำว่าสมน้ำหน้านี้ไว้เพราะนอกจากเธอสองคนจะเป็นคนที่แล้งน้ำใจแล้ว ฉันควรจะสมน้ำหน้าพวกเธอมากกว่าทีพวกเธอเกิดมาเป็นคนสิ้นคิดและฉันขอโอนกรรมสิทธิ์ คำว่า สมน้ำหน้านี้ไปไว้ในครอบครองของเธอโดยชอบธรรม

 

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา