Projeck Love แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

Projeck  Love   แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

โอ๊ย! ปวดhead โว้ยทำไมชีวิตฉันถึงต้องเจอแต่เรื่องที่ทำให้รำคาญใจอยู่ตลอดเวลาทั้งทีฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาที่มีอายุเพียงแค่สิบหกแต่หน้าตาดันไปเข้าตากรรมการ -_-;ทำให้ได้เป็นถึงดาวโรงเรียน

ผู้เขียน TeenMaster ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 หนูเป็นแฟนเค้า
หน้า : 2 อยากรู้ต้องเข้า
หน้า : 3 ความจริงเปิดเผย
หน้า : 4 ถึงเวลาเอาคืน
หน้า : 5 การลาจาก
หน้า : 6 * ความในใจของนายคีย์ *
หน้า : 7 ไทม&แซนต้า
หน้า : 8 ไทม&แซนต้า
หน้า : 9 14กุมภาวันแห่งความรัก
หน้า : 10 บทส่งท้าย
หน้า : 11 บทนำ
หน้า : 12 การโยกย้าย
หน้า : 13 First Kiss
หน้า : 14 หนีไม่พ้น
หน้า : 15 ลูกน้องของนางมาร&ไอ้ฟาร์มหมา
หน้า : 16 เทพบุตรในฝัน
หน้า : 17 คู่บัดดี้ไม่พึ่งประสงค์
หน้า : 18 ความซวย ณ ร้านไอศครีม
หน้า : 19 ใครคือเจ้าหญิง?
หน้า : 20 เช้าวันใหม่กับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
หน้า : 21 การเข้าใจผิด
หน้า : 22 ความยุติธรรมอยู่ไหน
หน้า : 23 หมูกระต่าย & สัญญาคู่ควง
หน้า : 24 สัญญาคู่ควง
หน้า : 25 นายน้ำย่อยตัวมาร
หน้า : 26 ยัยกาแฟ
หน้า : 27 ถ่านไฟเก่า
หน้า : 28 ยัยปลิงทะเลน่าเกลียด
หน้า : 29 เรื่องแปลก
หน้า : 30 น้ำย่อยจอมจุ้นกับลาต้าดาวอ่อย
หน้า : 31 ทะเลแสนสุขพลัดพาความรัก
หน้า : 32 ปีศาจเงามืด
หน้า : 33 คนใกล้ตัวร้ายกว่าใคร
หน้า : 34 ความจริงที่ไม่อยากรู้
หน้า : 35 คบหรือไม่คบ
หน้า : 36 เดท
หน้า : 37 สงครามประสาทกลางห้าง
หน้า : 38 ตัวสำรองไปตายซะ
หน้า : 39 เธอมาทีหลัง เขามาก่อน
หน้า : 40 ความรักคืออะไร

ลูกน้องของนางมาร&ไอ้ฟาร์มหมา

 

4

ลูกน้องของนางมาร&ไอ้ฟาร์มหมา

 

วันนี้เป็นวันเลือกชมรมและหน้าตาอย่างฉันเหมาะจะเข้าชมรมไหนดี สายวิทย์เครียดเกิน การงานไม่ไหวเรียบร้อยเกินคนสวยซ่าอย่างฉันจะทนไว้ กีฬาหนักไปผิวฉันยิ่งแพ้แดดง่ายๆอยู่โอ๊ยปวดหัวฉันนั่งกลุ้มสักพักเสียงของชาเย็นก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

“มานั่งทำอะไรตรงนี้คนเดียวเหรอจ๊ะริ ”

ชาเย็นเวลาถอดแว่นน่ารักมาก ตายัยนี่หวานมาก หน้าใสกิ๊กเลยอ่า

“ริกำลังนั่งคิดว่าจะเข้าชมรมไหนดี” ฉันพูดพลางจับใบปลิวโฆษณาชุมนุมต่างๆพลิกหน้าทีหลังที

“มาเข้าชมรมดนตรีกับชาสิพวกคีย์ก็อยู่ชมรมดนตรีเหมือนกัน”

ดนตรีเนี่ยนะ  ชาเย็นใช้อะไรคิดถึงมาชวนฉันเข้าชมรมที่มีแต่ตัวโน๊ตเพลงชวนให้ปวดหัว

“ไม่ดีกว่า ริเล่นดนตรีไม่เป็น^^”

“นอกจากจะทำตัวเชยแล้วยังบ้านนอกอีก”

ไม่ต้องออกความคิดเห็นคนอื่นเค้าก็ไม่ว่าหรอกนะ-_-^

“นายว่าใครหา=o=”

“อยากรู้ก็เอากระจกมาส่องสิจะได้เห็นหน้าคนที่ฉันว่า”

มันว่าฉันอีกแล้วหมอนี่เป็นผู้ชายประเภทไหนว่ะ ไม่มีความเป็นสุภาพบุรุษเอาซะเลย

“นาย......”

“เอ่อ อย่าพึ่งทะเลาะกันเลยนะ   คีย์นายต้องเข้าประชุมไม่ใช่เหรอ  รีบไปสิเดี๋ยวคนอื่นจะรอนาน”

“อืม นี่แว่นเธออย่าไปถอดให้ใครเห็นอีกนะฉันขี้เกียจเป็นไม้กันหมาให้เข้าใจ๋”นายคีย์บอกชาเย็นก่อนจะเดินเข้าตึก

“จ๊ะ”

“ฉันไปล่ะ ยัยบ้านนอก ”

ดูมันก่อนไปยังมีหน้าหันกลับมากัดฉันอีก

“ไอ้บ้าคีย์กลับมาให้ฉันเตะเดี๋ยวนี้นะ-o-”

คีย์เข้าตึกไปแล้วเหลือฉันที่ยืนโวยวายอยู่คนเดียวจนชาเย็นทนไม่ไหวต้องเข้ามาห้าม แต่ที่น่าสงสัยทำไมยัยนี่ต้องเชื่อฟังคีย์ทุกอย่างหรือว่าสองคนนี้เป็นแฟนกัน! ไม่ได้การล่ะฉันต้องถามชาเย็นให้รู้เรื่อง เอ๊ะแล้วฉันจะอยากรู้เรื่องของสองคนนี่ทำไมเนี่ย งงกับตัวเองว้อย

“ริจ๊ะชาขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”

“อืม เดี๋ยวรินั่งรอตรงนี้”

“จ๊ะ”

ในขณะที่ฉันกำลังนั่งรอชาเย็นมีผู้หญิงคนหนึ่งมาบอกกับฉันว่าคีย์มีเรื่องอยากคุยด้วยให้ไปหาที่หลังโรงเรียน  พอฉันมาถึงหลังโรงเรียนก็ไม่เห็นมีใครนอกจากพวกนักเรียนหญิงสองคนยืนกอดอกตัวเองอยู่ นั่นมันยัยคนที่มองหน้าฉันตอนฉันแนะนำตัวหนิ

“มาแล้วเหรอ”ยัยจ้องหน้าพูดขึ้น ฉันไม่รู้จักชื่อยัยนี่อ่า แล้วก้าวมาข้างหน้ามองหน้าฉันราวกับว่าฉันไปฆ่าพ่อแม่หล่อนมา

“พวกเธอมีธุระอะไรกับฉัน ทำไมต้องหลอกว่าคีย์นัดออกมา”

“หือ ถ้าพวกฉันไม่ทำแบบนี้แกจะกล้ามุดหัวออกจากกระดองเหรอย่ะ” นางมารร้ายคนที่สองพูดขึ้น

“จินนี่ใจเย็นก่อนสิ จะยังไงมันก็หนีไม่พ้นเนื้อมือเราอยู่แล้ว” ยัยจ้องหน้าพูดก่อนจะเดินเข้ามาผลักฉันล้มลงพื้น

 ตุ้บ!

 “โอ๊ย ฉันเจ็บนะ พวกแกต้องการอะไร”

“ลินลี่นางนี่มันปากดีนัก ฉันขอตบมันสักทีเถอะ” ยัยคนที่ชื่อจินนี่กำลังอ้ามือเตรียมจะตบฉันแต่โดนยัยลินลี่ร้องห้ามเพราะยังไม่อยากใช้กำลัง

“หยุด! จินนี่ เราตกลงกันว่าไง วันนี้เราแค่มาตักเตือนมันไม่ได้มาทำร้ายมัน”

“แต่”

“จินนี่เธอลืมที่ลาต้าสั่งไปแล้วเหรอ”

ลาต้า? ใครอ่ะ พรรคพวกยัยนี่มันยังไม่หมดอีกเหรอ

“ก็ได้”

พอทำร้ายร่างกายฉันไม่ได้ยัยจินนี่ก็ใช้สายตาทำร้ายแทน อ๊ายยย กลัว(กะผี)จังเลยค่ะ

“ยัยเด็กใหม่  ฉันขอเตือนเธอว่าให้อยู่ห่างๆคีย์เข้าไว้ถ้าไม่อยากเดือดร้อน” อ๋อที่แท้ยัยพวกนี้ก็เป็นแฟนคลับของนายคีย์นี่เอง ปัดโธ่!ไอ้เราก็นึกว่าเกลียดเราเพราะเรื่องความสวย(น้อยๆหน่อยย่ะ)

“แล้วทำไมฉันต้องทำตามที่เธอบอกด้วย เธอเป็นแม่ฉันเหรอ”

“แก!”

ดูเหมือนว่าเทพเจ้าจะให้พรสวรรค์ในด้านการยั่วต่อมโมโหของคนอื่นแก่ฉันมามากเกิน

“ลินลี่ฉันว่าเราจัดการมันเลยดีกว่า”

“อย่าพึ่งเลยจินนี่ ฉันว่าเรามีอีกหลายวิธีที่จะจัดการกับมัน”

“วิธีอะไร”

“เดี๋ยวเธอก็รู้” ยัยลินนี่ยกถังน้ำจากข้างหลังขึ้นมาสาดใส่ฉัน

ซ่าาาาา

“ฮ่าๆๆๆๆ”

“เป็นไงจ๊ะ อึ้งไปเลยเหรอ” ยัยจินนี่เดินเข้ามาใกล้ฉันแล้วยิ้มเย้ยเยาะ ฉันทนไม่ไว้แล้วโว้ยดีเหมือนกันฉไม่ได้ยืดเส้นยืดสายมานานแล้ววันนี้ขอทีเถอะ

“ฉันก็มีอะไรบางอย่างอยากให้พวกแกช่วยชิมหน่อยว่ามันอร่อยหรือเปล่า” ฉันลุกขึ้นกระชากตัวยัยจินนี่ก่อนจะปล่อยหมัดอันทรงพลัง

พลั่ก

“โอ๊ย เลือด กรี๊ดดดดดด ลินลี่ช่วยฉันด้วยฮือออออ”ยัยจินนี่ร้องไห้ขอความช่วยเหลือจากยัยลินลี่ที่กำลังยืนมองฉันอย่างอึ้งๆแกคงนึกว่าผู้หญิงสวยๆอย่างฉันจะอ่อนแอเหรอย่ะ

“แก!ทำเพื่อนฉัน แกอย่าอยู่เลย”ยัยลินลี่พุ่งตัวเข้ามากระชากผมฉันใจคอจะดึงผมฉันให้หลุดออกจากหนังหัวเลยเหรอย่ะ คนสวยเริ่มเจ็บแล้วนะ

“มีแรงแค่นี้เหรอ เอ้า หยุดเล่นได้แล้ว”ฉันบีบข้อมือยัยลินนี่แน่จนมันส่งเสียงร้องไม่เป็นภาษา

“ปะ  อะ ปล่อย  โอ๊ย  ฉะ  จะ   เจ็บ”

ตุ้บ!!

ฉันผลักยัยลินลี่ลงไปนอนกับพื้น แต่ยัยนี่กลับลุกขึ้นมาเตรียมจะตบฉันอีกฉาก จนยัยจินนี่ต้องรีบเข้ามาดึงไว้คงระลึกชาติได้สินะว่าควรใช้ซีรีบรัมมากกว่าใช้กำลังเยี่ยงพวกสัตว์ชั้นต่ำที่มีสมองส่วนซีรีบรัมเกี่ยวกับความคิด ความจำ อันสุดท้ายสำคัญยิ่ง คือ เชาว์ปัญญา น้อยถึงขั้นน้อยมากหรืออาจจะไม่มีเลย

“ลินลี่ ฉันว่าเรากลับไปวางแผนกันก่อนดีกว่า”

“ฝากไว้ก่อนเหอะ! แกได้เห็นดีแน่!”

“เหรอย่ะ รีบๆมาเอาคืนนะเดี๋ยวดอกเบี้ยมันจะขึ้นสูงฮ่าๆๆ^O^”

“แก กรี๊ดดดดดดดด”

พอทำอะไรฉันไม่ได้ ยัยสองคนนี่ก็ได้แต่กรี๊ด เฮ้อช่างน่าสมเพชเวทนาเหลือเกิน

และตอนนี้สภาพฉันเหมือนไปฟัดกับหมามาเลย เสื้องี้ เปื้อนขี้โคลนผมเผ้าเปียกหมด เฮ้ออออฉันควรสมเพชตัวเองด้วยมั้ย กลับบ้านดีกว่าสภาพแบบนี้ไม่ดีต่อฉันแน่ถ้ามีผู้พบเห็นเซ็งๆๆๆ

                เวลาผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ของการมาเรียนที่นี่โดยไม่มีใครรู้เรื่องฉันกับยัยมารสองตนที่ก่อสงครามหลังโรงเรียนเมื่ออาทิตย์ก่อน

และในที่สุดฉันก็ได้ใช้ชีวิตสงบตามที่ตัวเองต้องการ ยกเว้นเวลาเจอคีย์และยัยชะนีสองตัว ยัยพวกนั่นชอบพูดว่าถ้าลาต้ากลับมาเมื่อไหร่ฉันตายแน่ หือ นึกว่าคนอย่างฉันจะกลัวเหรอบ้านเมืองมีเขื่อนมีแปรมีกฎหมายไว้คุ้มครองประชาชนซะเข้มงวด  แล้วเรื่องอะไรฉันต้องมานั่งกลัวหรือกังวลเรื่องที่พวกแกขู่ย่ะไร้สาระสิ้นดี      

มาพูดเรื่องการเรียนดีกว่าโรงเรียนนี้มีการเรียนการสอนที่ต่างจากโรงเรียนเก่าของฉันมากทั้งเวลาพักก็ไม่ตรงกันส่วนตอนนี้ก็เป็นเวลาพักกินข้าวและวันนี้แหละเป็นวันที่ฉันต้องรู้ความจริงให้ได้ว่าคีย์กับชาเย็นเป็นแฟนกันหรือเปล่า (อยากมอบคำนี้ให้แกจังยัยนางเอก สมลท = เสือกไม่เลือกที่)

“ริ คีย์ไปกินข้าวกันเหอะ^^”

“อืม”

“ชากินข้าวอิ่มแล้วไปห้องสภานักเรียนด้วยนะ ส่วนเธอจะไปด้วยก็ได้นะยัยเซ่อ”

นายคีย์นี่เวลาดูใกล้ๆก็หล่อเหมือนกันมิน่าล่ะนางมารสองตนถึงได้หวงมาก เฮ้ย แล้วฉันมานั่งชมนายนี่ทำไมเนี่ยไม่เอาขอถอนคำพูด นายคีย์หน้าตาขี้เหร่ม้ากมากกกกกกกก

“ย่ะ”

“ได้จ๊ะ แล้วคีย์ไม่ลงไปกินข้าวด้วยกันเหรอ”

เออช่ายยย

“ไม่ล่ะ พอดีพวกไทมมันสั่งอาหารจากข้างนอกมา”

“จ๊ะ งั้นชากับริไปก่อนนะ”

“อืม”

สองคนนี้ต้องเป็นแฟนกันแน่ๆเลย โธ่น่าสงสารชาเย็นจังได้แฟนขี้เก๊กแถมยังชอบเลี้ยงหมาไว้ในปากอีกแต่ทำไมหัวใจฉันมันถึงรู้สึกอ่อนแรงเหมือนเจอเรื่องผิดหวังมาน่ะ

“ริ....ริก้า”

“หะหา  มีอะไรเหรอชา”

“เปล่าจ๊ะ ริยืนเหม่อลอยคิดเรื่องอะไรอยู่เหรอ”

“อ๋อเปล่าไปกินข้าวกันเถอะฉันหิวแล้ว ”

“อืม”

ตลอดทางเดินไปโรงอาหารฉันพยายามจะถามเรื่องความสัมพันธ์ของชาเย็นกับคีย์แต่ก็มิกล้าดอก

เอาว่ะ!!   เป็นไงเป็นกัน

“เอ่อ  ชา  ริมีเรื่องอยากจะถามชาหน่อยได้มั้ย^^” ชาเย็นขมวดคิ้วเล็กน้อย

“

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา