Projeck Love แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

Projeck  Love   แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

โอ๊ย! ปวดhead โว้ยทำไมชีวิตฉันถึงต้องเจอแต่เรื่องที่ทำให้รำคาญใจอยู่ตลอดเวลาทั้งทีฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาที่มีอายุเพียงแค่สิบหกแต่หน้าตาดันไปเข้าตากรรมการ -_-;ทำให้ได้เป็นถึงดาวโรงเรียน

ผู้เขียน TeenMaster ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 หนูเป็นแฟนเค้า
หน้า : 2 อยากรู้ต้องเข้า
หน้า : 3 ความจริงเปิดเผย
หน้า : 4 ถึงเวลาเอาคืน
หน้า : 5 การลาจาก
หน้า : 6 * ความในใจของนายคีย์ *
หน้า : 7 ไทม&แซนต้า
หน้า : 8 ไทม&แซนต้า
หน้า : 9 14กุมภาวันแห่งความรัก
หน้า : 10 บทส่งท้าย
หน้า : 11 บทนำ
หน้า : 12 การโยกย้าย
หน้า : 13 First Kiss
หน้า : 14 หนีไม่พ้น
หน้า : 15 ลูกน้องของนางมาร&ไอ้ฟาร์มหมา
หน้า : 16 เทพบุตรในฝัน
หน้า : 17 คู่บัดดี้ไม่พึ่งประสงค์
หน้า : 18 ความซวย ณ ร้านไอศครีม
หน้า : 19 ใครคือเจ้าหญิง?
หน้า : 20 เช้าวันใหม่กับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
หน้า : 21 การเข้าใจผิด
หน้า : 22 ความยุติธรรมอยู่ไหน
หน้า : 23 หมูกระต่าย & สัญญาคู่ควง
หน้า : 24 สัญญาคู่ควง
หน้า : 25 นายน้ำย่อยตัวมาร
หน้า : 26 ยัยกาแฟ
หน้า : 27 ถ่านไฟเก่า
หน้า : 28 ยัยปลิงทะเลน่าเกลียด
หน้า : 29 เรื่องแปลก
หน้า : 30 น้ำย่อยจอมจุ้นกับลาต้าดาวอ่อย
หน้า : 31 ทะเลแสนสุขพลัดพาความรัก
หน้า : 32 ปีศาจเงามืด
หน้า : 33 คนใกล้ตัวร้ายกว่าใคร
หน้า : 34 ความจริงที่ไม่อยากรู้
หน้า : 35 คบหรือไม่คบ
หน้า : 36 เดท
หน้า : 37 สงครามประสาทกลางห้าง
หน้า : 38 ตัวสำรองไปตายซะ
หน้า : 39 เธอมาทีหลัง เขามาก่อน
หน้า : 40 ความรักคืออะไร

First Kiss

2

 First  Kiss

 

วันเปิดภาคเรียนวันแรก(ของฉันคนเดียว)

                ว้ายตายแน่ๆสายแล้วต้องเร่งฝีเท้าด่วนฉันรีบเดินหาห้องเรียนโดยไม่ได้สนใจทางเดินจนไปชนกับผู้หญิงคนหนึ่งเนื่องจากเธอเองก็ไม่ได้มองทางเหมือนกัน

            “ขอโทษค่ะ/ขอโทษค่ะ”  เราต่างพูดขอโทษพร้อมกัน

“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเดินไม่ดูทางเอง”  หล่อนพูด

“ฉันก็เหมือนกันค่ะ”

 เอ๊ะ ฉันรู้สึกว่ายัยนี่หน้าคุ้นๆเหมือนเคยเห็นที่ไหน อ๋อ นึกออกแล้วยัยนี่คือยัยเฉิ่มที่ทำน้ำหกใส่เสื้อนายซีเดย์นี่น่า

“เป็นนักเรียนใหม่เหรอค่ะ”

“ค่ะ แล้ว......”

“ฉันชื่อชาเย็นจ๊ะ  พอดีฉันกำลังจะเดินตรวจลายชื่อนักเรียนที่โดดเรียนเลยไม่ได้มองทาง ”

อ๋อที่แท้ก็ชื่อชาเย็นนี่เองไอ้เราหลงเรียกชื่อยัยแว่นตามไอ้ปัญญาอ่อนสองตัวนั่นตั้งนาน

“เธอเป็นกรรมการนักเรียนเหรอ”

โรงเรียนนี้นอกจากจะบ้าเรียนแล้วยังแล้งน้ำใจอีกปล่อยให้ผู้หญิงร่างกายบอบบางมาตามล่าผู้ที่ชอบโดดร่ม(โดดเรียน)คนเดียวงี้แหละพวกเด็กเก่งเรียนมักเห็นแก่ตัว

“ใช่จ๊ะ เธอชื่ออะไรเหรอ”

“ริก้าจ๊ะ เออเธอรู้จักชั้นเกรด12 ห้องBหรือป่าว^^” ไหนๆฉันก็เดินหาห้องเรียนคนเดียวไม่เจอ ก็ต้องถามคนที่อยู่ในโรงเรียนนี้ดีกว่าเพื่อจะช่วยประหยัดเวลาทำมาหากินของฉัน

“รู้ สิ ฉันก็อยู่ห้องนั้น” 

บังเอิญมากค่ะพี่น้อง

“เราอยู่ห้องเดียวกันเหรอ”

“จ๊ะ ยินดีต้อนรับนะ^^”  ยัยแว่นเอ๊ยชาเย็นส่งยิ้มหวานมาให้ฉันก่อนจะยื่นมือขาวๆมาข้างหน้ามาจับมือทำความรู้จักแบบชาวอังเกิด(อังกฤษนั้นแหละ)

“จ๊ะ” 

 ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันจะได้รู้จักยัยเฉิ่มที่ทำให้ฉันคิดเปลี่ยนแปลงตัวเองในลุค เฉิ่มๆ เชยๆ เหมือนเธอ

“อุ๊ย! ฉันลืมไปเลย ฉันต้องไปตรวจชื่อนักเรียนที่โดดเรียนก่อนนะริก้า^^”

“ดะ เดี๋ยว” 

ไม่ทันแล้วชาเย็นวิ่งออกไปตามล่ารายชื่อนักเรียนโดดเรียนเรียบร้อย 

“ทำไงดีเนี่ย ชาเย็นยังไม่ได้บอกทางไปห้องเรียนเลย เอาว่ะ เดินหาไปเรื่อยๆเดี๋ยวคงเจอ”     ผ่านไป 10 นาที    

  โอ๊ย! เดินจนเมื่อยขาแล้วทำไมยังไม่เจอสักทีว่ะ เริ่มมีน้ำโหแล้วนะเดี๋ยวแม่ไม่รงไม่เรียนมันเลย

“นี่ เธอมายืนเซ่ออยู่อะไรตรงนี้หาขวางทางชะมัด-_-;:” 

ใครมาพูดจาหมาๆแบบนี้ว่ะ คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ ไหนขอดูหน้าหน่อยเถอะ

“มีอะไรว่ะ...   เหรอค่ะ ^o^ ” 

หล่อจัง เกิดมายังไม่เคยเห็นใครหล่อขนาดนี้มาก่อนหน้าขาวใส   ปากอมชมพูน่าจูบมาก (ยัยหื่นเอ๋ย)      คิ้วหนาคมเข้ม  หุ่นเพอร์เฟกต์ เหมือนนายแบบไม่ใช่สิต้องเรียกว่าดีกว่านายแบบอีกฉันเคยคิดว่าพี่คูก้าหล่อเพอร์เฟกต์ที่สุดแล้วนะแบบว่าไม่ได้หลงพี่ตัวเองเลยนะค่ะเหอะๆ(เชื่อตายล่ะ)

“เคยมีใครบอกเธอมั้ยว่าการยืนจ้องหน้าคนอื่นนานๆมันเสียมารยาท-_-^”

“อะ....อะไรนะค่ะO.O”

นายหน้าหล่อทำหน้าเอือมระอาก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญใส่ฉันนี่นายตาบอดหรือไงถึงไม่เห็นค่าของคนสวยอย่างฉัน

“เธอนี่หูตึงหรือไงนอกจากจะเซ่อซ่าแล้วยังหูตึงอีก” มันกล้าด่าคนสวยค่าไอบ่ปลื้ม(แกเป็นคนภาคไหนย่ะ)

“นะ..นายมีสิทธิ์อะไรมาว่าฉันห๊า”

“แล้วเธอมีสิทธิ์อะไรมายืนจ้องหน้าฉัน”

มันย้อนถามฉันง่ะ แล้วก็เป็นที่รู้กันดีว่าปากฉันมักไปเร็วกว่าความคิดเสมอ

“ก็นายหล่อ เอ๊ย ไม่ใช่ก็นายมาว่าฉันก่อน>_<///”

“เหรอ ฉันนึกว่าเธอหลงเสน่ห์ฉันอีกคน”

นายนั้นทำหน้าภาคภูมิใจในหน้าตาตัวเองมากจนมองแล้วหมั่นไส้ตอนแรกก็น่าหลงอยู่แต่ตอนนี้แม่ขอด่าหน่อยเถอะไอ้หน้าหล่อ(นี่แกแน่ใจแล้วเหรอว่าด่า)

“ม่ายยย โอ้โน พอดีตาฉันมีคุณภาพเมื่อกี้ที่จ้องหน้านายนานๆเพราะไม่แน่ใจว่าหน้านายเหมือนตัวอะไรบางอย่างที่อาศัยอยู่กลางทุ่งนาที่ฉันเคยเห็นในสารคดีอ่ะ=o=”

 อึ้งค่ะไอ้หน้าหล่ออึ้ง สงสัยคงไม่เคยโดนด่า ฮ่าๆๆ สะใจจริงโว้ย

“เธอว่าไงนะยัยเซ่อ” ตอนนี้นายหน้าหล่อทำหน้าเหมือนอยากจะฆ่าฉันมาก

“อ้าวนายหูตึงเหรอ เฮ้อ น่าสงสารจังนอกจากรูปกายภายนอกจะอัปลักษณ์แล้วสายตายังมีปัญหาอีก”                                          

นายหน้าหล่อทำหน้าอึ้งไปชั่วขณะ พอตั้งสติได้นายหน้าหล่อก็เดินเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆก่อนจะตวาดใส่หน้าฉันเต็มๆ อี้น้ำลายมันกระเด็นมาโดนหน้าชานนนนนนนนง่ะ

“ยัยเซ่อเธอกล้าดียังไงมาว่าฉันหา! ”   

ระเบิดลงแล้วน่ากลั๊วน่ากลัว

“นายจะตะโกนทำไมเนี่ย นายควรจะดีใจนะที่ฉันบอกว่านายหน้าเหมือน....อุ๊บ” ฉันยังพูดไม่จบนายหน้าหล่อก็จัดการปิดปากฉันโดยการดึงเข้าไปจูบ

ไม่จริงงงงงงงนี่มันจูบแรกของฉันนะ

O.O

“เป็นไงจูบกับตัวประหลาดอย่างฉันรู้.......” นายนั้นพูดไม่ทันจบประโยคก็โดนฝ่ามืออรหันต์ของฉันตบเข้าเต็มๆใบหน้า

 เพียะ!

            “นี่เธอมีสิทธิ์อะไรมาตบฉันหา! ยัยเซ่อ”

ไอ้ตัวประหลาดบีบแขนฉันแน่นโอ๊ยแขนฉันไม่ใช่ท่อนเหล็กท่อนไม้นะว้อยยยย จะได้ทนแรงบีบแรงๆได้อ่า

“แล้วนายมีสิทธิ์อะไรมาขโมยจูบแรกของฉันล่ะไอ้บ้า ฮือออออออออToT”

“เฮ้ยยยย นี่เธออย่าร้องไห้นะ ฉันขอร้องล่ะ”

ไอ้ตัวประหลาดทำหน้าตกใจเหมือนกับว่าไม่เคยทำผู้หญิงร้องไห้มาก่อน  ดีล่ะฉันจะแกล้งร้องไห้ให้นายอับอายขายขี้หน้าชาวบ้านเลย

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายฮืออออออ”

 ฉันแกล้งร้องไห้เสียงดังจนคนรอบข้างเริ่มหันมอง

“ฉันไม่อยากเห็นน้ำตาผู้หญิงมันน่ารำคาญเข้าใจมั้ย”

“ไอ้ผู้ชายเฮงซวยไอ้บ้าฉันเกลียดนายยยย”

“อ้าวเหรอฉันนึกว่าเธอชอบเสียอีก^^” มันยังมีหน้ามายิ้มหวานอีก

“ไอ้บ้าจะไปตายที่ไหนก็ไปขอให้อย่าได้เจอกันอีกเลย”

“ฉันก็หวังอย่างนั้นแต่คงจะไม่ได้เพราะ....ยังไม่บอกดีกว่าแต่เราคงได้เจอกันอีกแน่นอนฮ่าๆๆ^o^”   อะไรของหมอนี่ มองป้ายชื่อฉันแล้วยิ้ม ประสาท

“ฉันเกลียดนายยยยย”

ฉันตะโกนไล่หลังในขณะที่หมอนั่นเดินเข้าห้องไปแล้ว ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง ฉันยืนนับเลขในใจเผื่อมันจะช่วยทำให้จิตใจสงบลงบาง

“อ้าวริก้ายังไม่เข้าห้องเรียนเหรอ” ชาเย็นนี่น่า

“ยัง ริยังหาห้องไม่เจออ่า ”

“อ้าวชานึกว่าริก้าหาเจอแล้วซะอีก งั้นริก้าเดินตามชามานะ”

จะเจอได้ไงย่ะโรงเรียนนี้ไม่ใช่โรงเรียนเล็กๆดูอย่างตึกนี้สิมีตั้งสิบชั้นนี่ถ้าไม่ติดว่าโรงเรียนนี้มีลิฟต์ให้ใช้นักเรียนที่นี่คงมีกล้ามขึ้นเป็นมัดๆเต็มน่องกันเต็มแล้วมั้ง

“อืม”

ฉันกับชาเย็นเดินมาถึงหน้าห้องเรียนเกรด12 ห้องB เอ๊ะนี่มันห้องที่ไอ้ตัวประหลาดเดินเข้าไปเมื่อกี้      ยะ อย่าบอกนะว่ามันอยู่ห้องเดียวกับฉัน โอ้พระเจ้า ทำไมท่านช่างใจร้ายกับลูก(คนสวย)อย่างนี้-o-

“เข้ามาสิจ๊ะริก้า”

“อืม”

พอเข้ามาในห้องเรียนสายตาฉันก็มองหาไอ้บ้านั้นเพื่อความแน่ใจว่าไอ้บ้านั้นคงอยู่คนละห้องแน่แต่แล้วฉันก็ต้องพบกับหลักความจริงว่ามันอยู่ห้องเดียวกับฉัน

“ทำไงดีล่ะริก้า ที่นั่งแนวหน้าเต็มหมดแล้ว สงสัยริก้าต้องไปนั่งข้างๆหน้าต่างกับคีย์แล้วล่ะจ๊ะ”

“ริขอนั่งข้างๆชาเย็นไม่ได้เหรอ” ฉันพยายามขอร้องชาเย็นให้ฉันนั่งข้างหน้าด้วย

“ไม่ได้หรอกจ๊ะ”

“ริไม่อยากนั่งกับนายนั่นอ่า” ฉันพูดพลางชี้ไปทางไอ้ตัวประหลาด

“รีบๆไปเถอะริก้าอาจารย์กำลังจะมาแล้ว”

“อืมๆ”

ฉันต้องจำใจเดินไปนั่งข้างๆไอ้ตัวประหลาดคีย์เมื่อเดินถึงโต๊ะฉันแกล้งทำเป็นไม่เห็นนายคีย์ ทำมาเป็นเก๊กหล่อหล่อตายล่ะ(ได้ข่าวว่าตอนแรกแกยังชมเขาหล่อไม่ใช่หรอ)

“หวัดดียัยบ๊อง”

“...........”   ฉันยังคงนั่งทำเป็นไม่สนใจนายคีย์

“ยัยเซ่อเธออย่ามาทำเย็นชาใส่ฉันนะ-_-^”

พอฉันไม่พูดด้วยไอ้ตัวประหลาดคีย์ก็โวยวายใหญ่

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา