Projeck Love แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

Projeck  Love   แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

โอ๊ย! ปวดhead โว้ยทำไมชีวิตฉันถึงต้องเจอแต่เรื่องที่ทำให้รำคาญใจอยู่ตลอดเวลาทั้งทีฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาที่มีอายุเพียงแค่สิบหกแต่หน้าตาดันไปเข้าตากรรมการ -_-;ทำให้ได้เป็นถึงดาวโรงเรียน

ผู้เขียน TeenMaster ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 หนูเป็นแฟนเค้า
หน้า : 2 อยากรู้ต้องเข้า
หน้า : 3 ความจริงเปิดเผย
หน้า : 4 ถึงเวลาเอาคืน
หน้า : 5 การลาจาก
หน้า : 6 * ความในใจของนายคีย์ *
หน้า : 7 ไทม&แซนต้า
หน้า : 8 ไทม&แซนต้า
หน้า : 9 14กุมภาวันแห่งความรัก
หน้า : 10 บทส่งท้าย
หน้า : 11 บทนำ
หน้า : 12 การโยกย้าย
หน้า : 13 First Kiss
หน้า : 14 หนีไม่พ้น
หน้า : 15 ลูกน้องของนางมาร&ไอ้ฟาร์มหมา
หน้า : 16 เทพบุตรในฝัน
หน้า : 17 คู่บัดดี้ไม่พึ่งประสงค์
หน้า : 18 ความซวย ณ ร้านไอศครีม
หน้า : 19 ใครคือเจ้าหญิง?
หน้า : 20 เช้าวันใหม่กับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
หน้า : 21 การเข้าใจผิด
หน้า : 22 ความยุติธรรมอยู่ไหน
หน้า : 23 หมูกระต่าย & สัญญาคู่ควง
หน้า : 24 สัญญาคู่ควง
หน้า : 25 นายน้ำย่อยตัวมาร
หน้า : 26 ยัยกาแฟ
หน้า : 27 ถ่านไฟเก่า
หน้า : 28 ยัยปลิงทะเลน่าเกลียด
หน้า : 29 เรื่องแปลก
หน้า : 30 น้ำย่อยจอมจุ้นกับลาต้าดาวอ่อย
หน้า : 31 ทะเลแสนสุขพลัดพาความรัก
หน้า : 32 ปีศาจเงามืด
หน้า : 33 คนใกล้ตัวร้ายกว่าใคร
หน้า : 34 ความจริงที่ไม่อยากรู้
หน้า : 35 คบหรือไม่คบ
หน้า : 36 เดท
หน้า : 37 สงครามประสาทกลางห้าง
หน้า : 38 ตัวสำรองไปตายซะ
หน้า : 39 เธอมาทีหลัง เขามาก่อน
หน้า : 40 ความรักคืออะไร

ยัยปลิงทะเลน่าเกลียด

 

15

ยัยปลิงทะเลน่าเกลียด

 

หลังจากลาต้าฟื้นเจ้าหล่อนก็ออดอ้อนคีย์ต่อหน้าฉันหวังให้ฉันอิจฉา แหวะคงคิดว่าฉันจะอิจฉาหล่อนสินะยัยปลิงทะเลส่วนชากับคนอื่นแยกย้ายไปเตรียมงานของตนเอง

“คีย์  ลาต้าเจ็บคอจังค่ะ ”

แน่ล่ะกรี๊ดซะขนาดนั้นไม่เจ็บคอก็ไม่ใช่คนแล้วยัยปลิงทะเลและอย่าถามว่าทำไมฉันเปรียบยัยนี่เหมือนปลิงทะเลเพราะหล่อนชอบเกาะไงเกาะแน่นซะด้วย

“กินน้ำหน่อยนะ”

 เอ้า ปะเนอะปะหนอกันเข้าไปเกะกะลูกตาชิบ

“แหวะหมั่นไส้”

 หันมามองแล้วยิ้มหมายความว่าไงย่ะ

“อย่าไปสนใจเสียงผีขอส่วนบุญเลยค่ะคีย์”

ผีอะไรสวยขนาดนี้ย่ะ หน็อย  ยัยปลิงแกกล้าว่าฉันเป็นผีขอส่วนบุญเหรองั้นเจอมารยาฉันหน่อยเป็นไง

“นี่คีย์ ริว่าเราปล่อยให้ลาต้าพักผ่อนดีกว่านะ^^”ฉันเดินเข้าไปคล้องแขนคีย์แล้วดึงออกจากยัยปลิงทะเลทำเอายัยนั้นอึ้งอิมจิเลย โฮะๆๆเป็นไงๆๆ

“แต่….”

“น่านะ พรุ่งนี้คีย์ต้องประกวดเดือนแล้วนะริว่าเรารีบไปเตรียมตัวดีกว่านะค่ะ^^” ฉันเอนหัวลงไหล่คีย์มันเป็นการอ้อนฉบับของฉัน ฮุฮุ

“อืม”

“งั้นก็ลุกสิค่ะ”

ฉันกำลังดึงคีย์ลุกขึ้นแต่ยังไม่ทันที่คีย์จะลุก ฉันก็ล้มลงกองกับพื้นเนื่องจากโดนยัยปลิงเน่าผลักไปชนกับโต๊ะก่อนกระเด้งลงพื้นโอ๊ยย เจ็บก้นเอ๊ยต้องใช้ภาษาทางการ เจ็บสะโพก

“โอ๊ย เจ็บ”

“ริก้าเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”

ตามความจริงฉันไม่ได้เจ็บอะไรมากหรอกแรงที่ยัยนั่นใช้ผลักฉันแทบผลักมดยังไม่สะเทือนแต่แค่อยากยั่วโมโหคนเท่านั้น

“อย่ามาสำออยแถวนี้นะ แกนี่ร้ายกว่าที่ฉันคิดนะ”

“โอ๊ยเบาๆหน่อยสิคีย์ริเจ็บขา”คีย์พยายามดึงฉันลุกขึ้นแต่ฉันแกล้งทำเป็นลุกไม่ขึ้นแล้วเซเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของนายคีย์

“กรี๊ดดดดดด  คีย์ปล่อยมันเดี๋ยวนี้นะอีสตอเบอรี่อีบ้าอี.........”

“หยุด!”

“คีย์กล้าตวาดใส่ลาต้าเพราะมันเหรอ ฮือออออ ฉันจะฆ่าแก”

 ยัยปลิงทะเลดึงฉันออกจากนายคีย์แล้วเหวี่ยงฉันไปที่เตียงก่อนจะขึ้นคร่อมตบ

เพียะ  เพียะ

“หยุด!ลาต้าหยุดเดี๋ยวนี้”

 คีย์เหวี่ยงลาต้าลงพื้นก่อนจะวิ่งมาประครองฉันลุกขึ้นยัยนี่มือหนักชะมัดแก้มฉันจะเป็นรอยนิ้วมือยัยนี่หรือเปล่าเนี่ย

“คีย์ปกป้องมัน แกอย่าอยู่เลย”ลาต้าผลักนายคีย์ออกจากฉันแล้วหันมาตบฉันแต่ต้องขอโทษที ริก้าคนนี้ไม่ใช่นางเอกเรียบร้อยอย่างที่ควรจะเป็น

เพียะ เพียะ   

“แกกล้าตบฉัน  อย่าอยู่เลย”

ตอนนี้ยัยนี่เหมือนหมาบ้ากัดไม่เลิกแต่ไม่เป็นไรเดี๋ยวริก้าคนนี้จัดการเอง

“เอาไอ้นี่ไปกินไป๊”

ผัวะ

“โอ๊ย เลือด ฮืออออออ แกทำเลือดฉันออก ฮือออออออ”ยัยปลิงเน่าจับจมูกของตัวเองที่ตอนนี้เริ่มมีเลือดไหลออกมาหลังจากโดนฉันต่อย

“ก็เลือดนะสิหรือว่าเธอเห็นเป็นน้ำหวานหายัยปลิงทะเล”

“ฉันจะฆ่าแก”

“มาสิ มาตอนนี้เลยยังได้”

“พอเถอะริก้า!”

คีย์เดินเข้าไปพยุงยัยปลิงเน่าก่อนจะพายัยนี่เดินผ่านหน้าฉันไป เล่นเอาฉันอึ้ง คีย์คนที่นายควรช่วยคือฉันไม่ใช่ยัยสำออยนั่น ฉันยืนมองภาพข้างหน้าอย่างนิ่งเงียบ โธ่โว้ย ฝากไว้ก่อนเถอะยัยปลิงทะเลน่าเกลียดฉันเอาคืนแกแน่โทษฐานกล้าส่งสายตาเยาะเย้ยและหยามหน้าฉัน

 

ตึกๆๆๆ

“ริเป็นอะไรหรือเปล่า ชาได้ยินเสียงเหมือนคนทะเลาะกัน” ชาวิ่งเข้ามาพยุงฉันที่ลงไปนั่งร้องไห้กับพื้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ทำไมหัวใจของฉันถึงได้เจ็บแบบนี้นะทำไมฉันต้องร้องไห้ให้กับนายด้วยฮือออออออ

“ฉันไม่ ฮึก ไม่เป็นอะไร TT^TT”

“ถ้าอยากร้องก็ร้องออกมาเหอะ”

“ชา ฮืออออ”

ฉันเกลียดเวลาที่ตัวเองอ่อนแอแบบนี้จังมันดูไม่เหมือนริก้าคนเดิมที่เข้มแข็งไม่หวั่นกับทุกปัญหา

“ชาขอโทษแทนพี่ลาต้าด้วยนะ”

“ชา ฮึก  ไม่เกี่ยว”

“จ๊ะริรู้มั้ยว่าเวลาคนเรารักใครแล้วไม่สมหวังเราก็มักจะมานั่งร้องไห้แบบนี้แหละ”

“หมายความว่าอะไร ริไม่เข้าใจ”

“ริกำลังหลงรักคีย์เข้าแล้วไงจ๊ะ”

 ไม่จริงฉันนี่นะจะหลงรักอีตาขี้เก๊กนั่นไม่มีทางชาคิดได้ยังไง

“ริไม่ได้รักนายคีย์เข้าใจมั้ยว่าริเกลียดไอ้ประธานขี้เก๊กนั่นที่สุดในโลก”

“แล้วเวลาจะพิสูจน์เองจ๊ะว่าริรักคีย์หรือเปล่า”

“ไม่มีทาง”

“แน่ใจเหรอ”

“แน่”

“จ๊ะแต่ตอนนี้ริต้องทำแผลก่อนนะดูสิหน้าแดงหมดเลยชาต้องขอโทษแทนพี่ลาต้าอีกครั้งนะชาไม่น่าปล่อยให้พี่ลาต้ากลับมาที่เมืองไทยเลย”

“ทำไมล่ะ”

“เอาไว้ชาจะเล่าให้ฟังทีหลังนะ”

“ก็ได้”

ทำไมเดี๋ยวนี้ฉันถึงมีนิสัยชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านเค้าแบบนี้นะหรืออาจจะเป็นเพราะฉันอยู่ใกล้นายเวลมากเกินไปแน่ๆจึงติดนิสัยโรคชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้าน(โทษคนอื่นอีกแล้วยัยริก้า)

 

 

 

 

************************************************************************************************************ขอบคุณค่ะที่ติดตามกันจนถึงตอนนี้และแน่นอนว่าเรื่อราวความรักของคีย์แอนริก้ายังไม่จบง่ายๆแน่ค่อยติดตามตอนต่อไปนะ ^^

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา