Projeck Love แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

Projeck  Love   แผนรัก ลวงหัวใจยัยจอมโก๊ะ

โอ๊ย! ปวดhead โว้ยทำไมชีวิตฉันถึงต้องเจอแต่เรื่องที่ทำให้รำคาญใจอยู่ตลอดเวลาทั้งทีฉันเป็นแค่เด็กผู้หญิงธรรมดาที่มีอายุเพียงแค่สิบหกแต่หน้าตาดันไปเข้าตากรรมการ -_-;ทำให้ได้เป็นถึงดาวโรงเรียน

ผู้เขียน TeenMaster ชมแล้ว
ครั้ง โพสครั้งแรก แก้ไขล่าสุด

สารบัญ

หน้า ดำเนินการ
หน้า : 1 หนูเป็นแฟนเค้า
หน้า : 2 อยากรู้ต้องเข้า
หน้า : 3 ความจริงเปิดเผย
หน้า : 4 ถึงเวลาเอาคืน
หน้า : 5 การลาจาก
หน้า : 6 * ความในใจของนายคีย์ *
หน้า : 7 ไทม&แซนต้า
หน้า : 8 ไทม&แซนต้า
หน้า : 9 14กุมภาวันแห่งความรัก
หน้า : 10 บทส่งท้าย
หน้า : 11 บทนำ
หน้า : 12 การโยกย้าย
หน้า : 13 First Kiss
หน้า : 14 หนีไม่พ้น
หน้า : 15 ลูกน้องของนางมาร&ไอ้ฟาร์มหมา
หน้า : 16 เทพบุตรในฝัน
หน้า : 17 คู่บัดดี้ไม่พึ่งประสงค์
หน้า : 18 ความซวย ณ ร้านไอศครีม
หน้า : 19 ใครคือเจ้าหญิง?
หน้า : 20 เช้าวันใหม่กับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน
หน้า : 21 การเข้าใจผิด
หน้า : 22 ความยุติธรรมอยู่ไหน
หน้า : 23 หมูกระต่าย & สัญญาคู่ควง
หน้า : 24 สัญญาคู่ควง
หน้า : 25 นายน้ำย่อยตัวมาร
หน้า : 26 ยัยกาแฟ
หน้า : 27 ถ่านไฟเก่า
หน้า : 28 ยัยปลิงทะเลน่าเกลียด
หน้า : 29 เรื่องแปลก
หน้า : 30 น้ำย่อยจอมจุ้นกับลาต้าดาวอ่อย
หน้า : 31 ทะเลแสนสุขพลัดพาความรัก
หน้า : 32 ปีศาจเงามืด
หน้า : 33 คนใกล้ตัวร้ายกว่าใคร
หน้า : 34 ความจริงที่ไม่อยากรู้
หน้า : 35 คบหรือไม่คบ
หน้า : 36 เดท
หน้า : 37 สงครามประสาทกลางห้าง
หน้า : 38 ตัวสำรองไปตายซะ
หน้า : 39 เธอมาทีหลัง เขามาก่อน
หน้า : 40 ความรักคืออะไร

ความยุติธรรมอยู่ไหน

11

ความยุติธรรมอยู่ไหน

กริ๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

ตื่นแล้ว ตื่นแล้ว เสียงนาฬิกาปลุกตราระฆังดังก้อง(ยัยเอ๋อแซนมันตั้งเองกับปากเชียวนะ)ส่งเสียงเรียกคนที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอย่างสบายให้ลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียนอย่างหัวเสีย เอ๊ะวันนี้วันจันทร์หนิ ซวยแร้ววว วันนี้เป็นวันเตรียมงานเสื่อมสัมพันธ์ของโรงเรียน ผ.อ.เลยออกมาประกาศว่าประตูโรงเรียนจะปิดก่อนเวลาสิบนาที แต่ตอนนี้มันเจ็ดโมงครึ่งแล้ว เหลืออีกยี่สิบนาที ไม่ทันแล้ว

 

ตึกๆๆๆ

เฮ้อออเหนื่อยเป็นบ้านึกว่าจะมาไม่ทัน ค่อยเย็นชั่วที่มาทันเวลาก่อนที่ลุงยามจะปิดประตู อี้เหงื่อเต็มตัวเลย

“นึกว่าจะวิ่งมาไม่ทันซะอีก  เธอนี่ถึกใช้ได้ ”

ถึกเหรอ?  กรี๊ดดดด  หยาบคายที่สุด  -_- ฉันบอบบางย่ะ

“ว่างนักเรอะ ถึงมีเวลาเที่ยวกัดชาวบ้าน”

“เธอ! ” คีย์กระชากต้นแขนฉันเข้าประชิดตัว

“ปล่อย นายลืมแล้วเหรอว่านี่คือโรงเรียนไม่ใช่ที่ๆนายจะทำอะไรตามชอบก็ได้”

 ฉันเชิดหน้าขึ้นพร้อมสะบัดแขนออกจากมือคีย์

“งั้นแสดงว่าถ้าเป็นที่อื่นฉันทำได้สินะ”

“ไม่ได้ เฮ้ออ  คุยกับนายแล้วเสียเวลาชะมัด”

 ฉันเดินหนีคีย์มุ่งหน้าไปทางบันไดเพื่อขึ้นห้องเรียนดีกว่ามัวมายืนรอลิฟต์แล้วทะเลาะกับนายคีย์ เซ็งๆๆๆมาโรงเรียนวันแรกของสัปดาห์ก็พบกับตัวมารแล้ว

“คิดจะหนีฉันพ้นเหรอยัยบ๊อง เธอซวยแน่”

 เห็นมั้ยมันวิ่งตามฉันมาจริงๆด้วย ยังงี้ต้องรีบเร่งสปีคฝ่าเท้าด่วน

ความเร่งรีบส่งผลให้ฝ่าเท้าฉันมีปฏิกิริยาดังนี้

เดิน  ------->  กึ่งเดินกึ่งวิ่ง  ------->  วิ่ง   ------->  วิ่งสุดฝีเท้าเจ้าค่ะ

 

ตึกๆๆๆ

ปัง!

“โอ๊ย!”

ขวับ

เพราะความเร่งรีบหรือความเซ่อซ่าในตัวฉันทำให้ฉันปิดประตูใส่หน้าคีย์จนอีกฝ่ายหน้ากระแทกกับประตูห้องเต็มๆ เรียกสายตาและเสียงตกใจจากเพื่อนในห้อง แฮๆฉันไม่ได้ตั้งจายยยยยยย อย่ามองฉันด้วยแววตาอาฆาตอย่างนั้นสิ -*-

“เธอตาย”

อ้ากกกนายคีย์เปิดประตูเข้ามาแล้วพุ่งเข้ามาจับคอเสื้อฉัน ว้ายยปล่อยนะเดี๋ยวเสื้อฉันยับ(แกน่าจะห่วงชีวิตแกมากกว่าสภาพเสื้อ-_-;;)

“คีย์ปล่อยริเดี๋ยวนี้!” เสียงชาเย็นนี่ ไชโยฉันรอดแล้ว

“ชาแต่ยัยนี่”คีย์ทำท่าจะคัดค้านแต่ชาเย็นเดินเข้ามาจับมือคีย์ออกจากคอเสื้อฉัน

“ถือว่าชาขอ ตอนนี้พวกเพื่อนกำลังช่วยกันหาตัวแทนห้องอยู่” ตัวแทนอะไรอ่ะ งงนะเนี่ย

“ว้าว ริก้าปล่อยผมมาโรงเรียนเหรอเนี่ยสวยจังเลย”

ปล่อยผม อาหยาฉันลืมมัดผมได้ไงพลาดท่าจนได้ สายตานับสามสิบคู่หันมองฉันแล้วหันไปพยักหน้ากับแก้วใส หวังว่าคง....

“จากสายตาผลมติออกมาแล้วว่าห้องเราจะส่งริก้าเข้าประกวด”

สายตาผลมติบ้าบออะไรเขามีแต่เสียงมติ มันไม่ยุติธรรมสำหรับฉันเลยไอ้พวกเผด็จการ ฉันไล่สายตามองหน้าเพื่อนๆแต่ละคนเผื่อจะมีใครมีสีหน้าคัดค้านบางจนมาถึงคีย์ นายนั่นอ้าปากพูดเสียงเบาๆ แต่ฉันอ่านปากมันออก

 

ฉันเตือนเธอแล้วสมน้ำหน้า

 

เตือนตอนไหนย่ะ ฉันเห็นแต่นายกำลังกัดฉันอยู่มันเตือนตอนหงายยยยย อ๊ะหรือว่าที่คีย์พยายามถ่วงเวลาฉันไว้เพื่อไม่ให้มาทันการเลือกตัวแทนแล้วฉันก็ดันโง่ ทะลึง งี่เง่า รีบวิ่งสปีคฝ่าเท้าหนีโอ๊ยอยากย้อนเวลาโว้ยยย

“นุกนิก ตุกติก จัดการ”

 ม่ายยยยนะ ต่อให้ฉันส่งเสียงหรือส่งสายตาอ้อนวอนขอความช่วยเหลือเพียงใดก็ไม่มีใครช่วยฉันได้นอกจากยืนมองคนเพศสองร่างยักษ์และอ้อนแอ้นจัดการวัดตัว แต่งเล็บ

“อย่าดิ้นสิค่าเดี๋ยวคนสวยตีเลย”ตุกติกพูดขู่ฉันพลางกระชากนิ้วมือฉันกลับไปเพ็นต่อ

 อีกมุมหนึ่งของห้อง

“บ้าที่สุด!”

สายตาของคนพูดมองริก้าด้วยแววตาแห่งความโกรธแค้น เจ็บใจ อิจฉา ถ้าเป็นไปได้ตอนนี้เธอคงอยากจะถลึงหนังหน้าสวยๆนั่นให้เละเป็นโจ๊ก

“ฉันเกลียดแก เกลียดๆๆ ทำไมทุกคนถึงต้องสนใจแกด้วยนังริก้า”

ภายในห้องไม่มีใครได้ยินคำพูดที่ออกมาจากปากหญิงสาวยกเว้นคีย์ที่จ้องมองพฤติกรรมของเธอตลอดและพอเดาเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นได้ไม่ยาก

“ฮัลโหลพี่หรอ ฉันจัดการยัยนั่นไม่ไว้แล้วดูเหมือนคีย์จะเริ่มชอบมันเข้าแล้ว”

/ไม่จริงแกนี่มันโง่ที่สุดฉันอุตส่าห์ส่งแกให้เข้าไปดูแลคีย์และกันท่าผู้หญิงทุกคนแต่แกกลับปล่อยให้ยัยบ้านั่นเข้าใกล้คีย์ของฉันแกนี่มัน/

“ฉันทำเต็มที่แล้วคราวนี้พี่อย่าเอาเรื่องบุญคุณมาขู่ฉันอีกเพราะฉันจะไม่สนใจอีกแล้วพี่อยากได้คีย์พี่ก็กลับมาจัดการเองล่ะกันฉันเบื่อที่ต้องค่อยจับตาดูคนอื่น”

/แกแน่ใจเหรอว่าคีย์เป็นคนอื่น/

“ฉะฉัน”

/เอาน่าน้องรักยังไงแกกับฉันเราก็รักผู้ชายคนเดียวกันฉะนั้นฉันว่าเราควรหันหน้ามาร่วมมือกันแล้วกำจัดผู้หญิงที่เข้าใกล้คีย์ดีกว่า/

“แล้วฉันจะได้อะไร”

/แกอยากได้อะไรล่ะฉันยอมทุกอย่างยกเว้นหัวใจคีย์/

“หมายความว่ายังไง”

/แกจะได้ใกล้ชิดกับคีย์ตามที่แกต้องการแต่แกจะไม่ได้หัวใจของคีย์เพราะมันเป็นของฉันหวังว่าคนฉลาดอย่างแกคงรู้นะ/

“ฉันขอคิดดูก่อน”

/ได้แต่แกต้องรีบเร่งหน่อยล่ะกัน/

“อืม”

/หวังว่าคำตอบที่ฉันได้จะเป็นคำตอบของคนฉลาดนะ/

ตุ๊ด  ตุ๊ด  ตุ๊ด  ตุ๊ด 

************************************************************************************************************มาอัพแล้วเด้อดีใจสุดๆเลยที่เพื่อนๆพี่ๆน้องๆชอบและจะดีใจยิ่งขึ้นถ้ามีคนเข้ามาอ่านเยอะ อิอิ

 

 

หมายเหตุ งานเขียนชิ้นนี้ ได้รับการคุ้มครองสิทธิตามพระราชบัญญัติคุ้มครองสิทธิทางปัญญา โดยลิขสิทธิเป็นของผู้เขียน ที่ให้เกียรตินำเผยแพร่ผ่าน วิชาการ.คอม เรามีความยินดีและอนุญาตให้ทำซ้ำหรือเผยแพร่ต่อเพื่อประโยชน์ทางการศึกษาเท่านั้น กรุณาให้เกียรติผู้เขียน โดยอ้างชื่อผู้เขียนและ วิชาการ.คอม (www.vcharkarn.com) ทุกครั้งที่ทำการเผยแพร่ต่อ ห้ามนำส่วนหนึ่งส่วนใดไปเผยแพร่ต่อในสื่อที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจก่อนได้รับอนุญาต ขอขอบคุณที่ร่วมกันช่วยสร้างให้สังคมไทยเป็นสังคมแห่งปัญญา